Rehabilitacja

manu

dorehabilitacji.pl porady z fizjoterapii

A A A
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

 Podczas urazu ortopedycznego (zerwanie, złamanie) w rejonie barku i przedramienia, zdarzyć się może sytuacja że, urazu dozna mięsień trudny do lokalizacji palpacyjnej (położony głębiej). Problem potęguje dodatkowo brak wyizolowanego, jedynego, charakterystycznego ruchu tego mięśnia. Najczęściej współpracuje z innymi mięśniami w większym lub mniejszym stopniu.

 Taką strukturą jest: mięsień kruczo - ramienny (coracobrachialis). Zaliczany jest do przedniej grupy mięśni ramienia. Przebiega w jamie pachowej pod mięśniem piersiowym większym. Mięsień posiada własną kaletkę która ułatwia mu ślizg ścięgna w rejonie przyczepu początkowego. Nie tylko oddziela ona w/w ścięgno od wyrostka kruczego łopatki ale również od ścięgna mięśnia podłopatkowego.

 

Anatomia:

Przyczep poczatkowy (pp) - wyrostek kruczy łopatki

Przyczep końcowy (pk) - na przyśrodkowej powierzchni kości ramiennej, w połowie jej długości

 Główna czynność mięśnia to zgięcie oraz przywiedzenie ramienia do tułowia. Dodatkowo rotuje kończynę górną do wewnątrz lub do zewnątrz w celu powrotu (ustawienia) jej do tzw pozycji spoczynkowej.

W tym rejonie przebieg mają także:

m. dwugłowy ramienia a dokładnie jego głowa krótka

- mięsień trójgłowy ramienia

- mięsień podłopatkowy (zaliczany do grupy rotatorów ramienia)

- mięsień najszerszy grzbietu oraz m. obły większy

- żyła pachowa i podobojczykowa.

 W dobraniu i prowadzeniu odpowiedniej terapii pomaga ważna wskazówka. W miejscu przyczepu początkowego naszego mięśnia (PP), przyczepia się także, głowa krótka mięśnia dwugłowego ramienia. Następuje tam splot ścięgnisty tych dwóch struktur ze ścięgnem mięśnia piersiowego mniejszego który obniża obręcz barkową i obraca łopatkę. Te informacje mają duży wpływ na planowanie rehabilitacji, ponieważ wprowadzając ćwiczenia na mięsień dwugłowy ramienia i mięsień piersiowy mniejszy wpływamy pośrednio na usprawnianie mięśnia kruczo - ramiennego.

W rehabilitacji stosuje się w zależności od rodzaju urazu w/w mięśnia:

- ćwiczenia (kinezyterapia)

- poizometryczną relaksację mięśni (PIR)

- głęboki masaż poprzeczny

- mobilizację stawu

- masaż klasyczny obręczy barkowej

- zajęcia na basenie (pływanie kraulem na grzbiecie)

- kinesiotaping

 Z powodu przebiegu mięśnia w dole pachowym unika się zabiegów z wykorzystaniem prądów i ultradźwięków. Zastosować można pole magnetyczne oraz ewentualnie laser na ścięgno przyczepu początkowego.

 Poniżej film o profilaktyce i propozycji ćwiczeń uzupełniających pracę wykwalifikowanego fizjoterapeutę w warunkach domowych. Zapraszam do subskrypcji i udostępniania kanału.

 

 

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Bóle głowy to temat bardzo poważny i rozległy. Przyczyny ich można szukać w zmianach neurologicznych, nowotworowych, krwionośnych (tętniak, żylak). Nie należy bagatelizować tego stanu i jak najszybciej skonsultować się z lekarzem oraz wykonać badania (np. MRI, TK). Jeśli jednak badania niczego nie wykazały można zastanowić się czy przyczyna nie jest w kręgosłupie szyjnym.

 Fizjoterapia zajmuje się terapią bólów głowy – głównie j/w pochodzenia kręgowego (odcinek szyjny kręgosłupa). W tym przypadku prawidłowa diagnostyka fizjoterapeutyczna (nie mylić z diagnozą lekarską), dobór technik manualnych i odpowiednie ćwiczenia mogą znacząco pomóc w chorobie.

Główne przyczyny to:

  • zniesienie lordozy szyjnej co skutkuje powstaniem hiperkifozy w segmęcie C1 - C2

  • zaburzenie czynności (ruchomości) segmentu potylica - C1 – C2

  • dyskopatia (ucisk na korzeń nerwu, tętnice kręgowe)

 Objawy. Doprowadza to do wzrostu napięć m.in w mm krótkie prostowniki szyi, prostych głowy bocznych oraz mostkowo – obojczykowo – sutkowych. Efektem (objawy) tego są bóle głowy w rejonie potylicy, promieniowanie wzdłuż głowy dochodzące często do oczu (wrażenie parcia w oczach). Może być odczuwalne mrowienie na czubku głowy oraz ból w rejonie żuchwy. Dodatkowo występują objawy podobne do chorób laryngologicznych (drapanie w gardle, kaszel, czasami problem z przełykaniem itd).

Sposobem na ww problemy jest:

  • rozciąganie mm szyi

  • automobilizacja segmentu: potylica – C1 – C2

  • ćwiczenia retrakcji (cofania głowy w płaszczyźnie strzałkowej)

  • masaż poprzeczny rejonu objętego bólem

  • kinesiotaping

 Dokładne informacje jak wykonywać autoterapię znajdziecie w filmie poniżej.

 

 

 

 

 

 

 

 

 Uwaga – jeszcze raz przypominam o niebagatelizowaniu bólów głowy. Przed wykorzystaniem wiadomości z filmów należy skonsultować się z lekarzem.

 

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

 Niedotlenie mózgu związane z zatorem lub przerwaniem ciągłości naczynia krwionośnego to częsta i ciężka choroba. Efektem jest porażenie połowicze ciała (lewe lub prawe zależne od półkuli mózgu) charakteryzujące się paraliżem kończyny górnej i dolnej. Jest to stan bardzo trudny w leczeniu, a często nieodwracalny. Terapią zajmują się wykwalifikowani fizjoterapeuci w rehabilitacji neurologicznej. Wykorzystują w swojej pracy z pacjentem całą grupę metod i ćwiczeń ukierunkowanych na odbudowę połączenia między mózgiem a nerwami obwodowymi.

 W rehabilitacji jednym z najważniejszych celów jest, przywrócenie pracy dłoni (prostowanie palców) poprzez ćwiczenia na prostowniki palców. Dla pacjenta nie jest dużym problemem trzymać przedmiot, lecz otworzyć dłoń i go chwycić. Jest to najtrudniejsza rzecz w rehabilitacji neurologicznej po wylewie. Za sterowanie ruchami naszych dłoni odpowiada niezależny ośrodek w mózgu, który nie pokrywa się ośrodkiem odpowiedzialnym za pozostałe ruchy kończyny górnej. Głownymi ćwiczeniami na początku choroby to ćwiczenia bierne oraz czynno - bierne w zakresie na jaki pozwala stan pacjenta. Niestety nie są rozwiązaniem na dłuższą metę. Bardzo ważne jest aby jak najszybciej wprowadzić ćwiczenia oparte na odruchach neurologicznych i sensomotoryce. Są to bardzo specyficzne ćwiczenia wykonywane we współpracy z fizjoterapeutą. Niektóre z nich można robić także samemu lub z pomocą rodziny.

 

Pomoże nam w tym:

  • dysk sensomotoryczny

  • piłeczka typu jeżyk

  • kawałek materiału (ręcznik, serweta)

  • stabilne podłoże

 

 Dlaczego jest to ważne i jak należy ćwiczyć nie popełniając błędów uzupełniając pracę fizjoterapeuty - zobaczycie na filmie. Zapraszam do subskrypcji i udostępniania kanału.