Rehabilitacja

manu

dorehabilitacji.pl porady z fizjoterapii

A A A

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Protokół PRICE to zestaw kilku prostych czynności, które można wykonać samemu bez specjalistycznego sprzętu i wiedzy. Wykorzystuje się go podczas urazu w trakcie uprawiania sportu. Efekty stosowania metody są łatwo zauważalne, dlatego jej znajomość powinna być na podorędziu każdego ćwiczącego. Szczególnie przydatny będzie podczas długich wypraw np. rowerowych czy pieszych gdzie po urazie nie mamy możliwości szybkiego kontaktu z lekarzem.

Nazwa metody - PRICE (protokół P.R.I.C.E) powstała z pierwszych liter angielskich słów: protection, rest, ice, compression i elevation. Jednocześnie jest standardem postępowania w urazach tkanek miękkich. Nie jest formą leczenia, natomiast znacznie skraca czas kontuzji oraz ogranicza krwawienie i opuchliznę.

 

 

Protection (zabezpieczenie) - ochrona miejsca kontuzji (odciążenie miejsca urazu)

Rest (odpoczynek) –  odpoczynek jest kluczowy w regeneracji tkanek. Bez niego nieustanne obciążone tkanki reagują stanem zapalnym, bólem, a nawet pogorszeniem kontuzją. Odpoczynek powinien być na tyle długi, by kontuzjowany mógł poruszać uszkodzoną kończyną bez bólu w prawie pełnym zakresie.

UWAGA!!! - tu nie chodzi o ustabilizowanie miejsca urazu za pomocą np ortezy.

Ice (lód) – lód bardzo dobrze pomaga w ograniczaniu odpowiedzi stanu zapalnego. Najczęściej stosowana metoda wspomagania leczenia lodem polega na stosowaniu dwudziestominutowych okładów i godzinnych przerw. Zalecam korzystać z tego typu pomocy 3 - 4 razy dziennie 10 - 20 minut przy świerzej kontuzji (24 - 48 godz, lub do konsultacji z lekarzem). Oraz 7 - 8 min podczas rehabilitacji w następnym okresie.. Należy wziąść pod uwagę grubość tkanki tłuszczowej, która jest naturalnym izolatorem co ma wpływ na długość aplikacji. Najlepiej stosować lód, który daje stałą temperaturę 0 st. Żele mogą mieć od - 5 do - 15 i wtrakcie przykładanie ulegają ociepleniu. Aby zabezpieczyć ciało przed odmrożeniem należy okład lodowy owinąć bawełniana tkaniną. Ze schładzaniem nie należy przesadzać ponieważ organizm zacznie się bronić.. Badania wykazują że zbyt długie ochładzanie doprowadza do zmniejszenia siły mięśnia, przewodności nerwowej (zmniejsza prędkość i reakcję na rozciąganie), powiękrzenia naczyń krwionośnych i ich przepustowość dla płynów.

Compression (ucisk) – kompresja ma zadanie ograniczyć obrzęk. Oczywiście opuchlizna jest nieunikniona. Natomiast zbyt duża kompresja skutkuje znaczną utratą funkcji oraz spowalnieniem przepływ krwi. Do kompresji używa się elastycznego bandaża. Ucisk powinien być na tyle duży aby uniemożliwić swobodne poruszanie kończyną, jednocześnie na tyle mały aby mięśnie mogły się poruszać i przepływ krwi niezakłócony. Stosować ok 20 min po okładach z lodu.

UWAGA - Zbyt mocno zawiązany bandaż powoduje zwykle sinienie kończyny.

Elevation (uniesienie)- Ma za zadanie zmniejszenie opuchlizny poprzez zwiększenie odpływu żylnego z kontuzjowanej kończyny (wspomaga pompę żylną). Jednocześnie przyśpiesza usuwanie metabolitów.

Należy dodać, że jest kilka odmian metody. Na przykład dodanie ibuprofenu i nawodnienia. HI-RICE – Hydration, Ibuprofen, Rest, Ice, Compression, and Elevation. 

 

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Banery do pobrania:

750/200

banerniebieski750200jpg

 

baner750200

728/90

baner72890bialy

 

baner72890niebieski

336/280

baner336228

 

 

 

 

 

 

 

 

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

 Mięsień dwugłowy ramienia - (musculus biceps brachii) - podłużny, wrzecionowaty mięsień rozpięty między łopatką a kością promieniową, należący do grupy mięśni przednich ramienia.

 Składa się z dwóch głów – głowa długa (łac. caput longum) oraz głowa krótka (łac. caput breve). Głowy często są jednak "zduplikowane" i powszechne są przypadki osób z czterema, bądź nawet sześcioma głowami bicepsa. (Osoba z większą ilością głów wolniej się męczy, lecz ich liczba nie wpływa na siłę mięśnia). Przyczep ścięgnisty głowy długiej znajduje się na obrąbku stawowym i guzku nadpanewkowym łopatki. Głowa krótka rozpoczyna się przyczepem ścięgnistym położonym na wyrostku kruczym łopatki. Ku dołowi obie głowy mięśnia dwugłowego ramienia łączą się we wspólny brzusiec. W części dystalnej, powyżej stawu łokciowego mięsień wytwarza dwa łącznotkankowe ścięgna: powierzchowne, płaskie – rozcięgno mięśnia dwugłowego ramienia (łac. aponeurosis musculi bicipitis brachii) przechodzące w powięź przedramienia oraz właściwe ścięgno (łac. tendo musculi bicipitis brachii) przyczepione do guzowatości kości promieniowej.

Mięsień dwugłowy ramienia działa na dwa stawy: staw ramienny i staw łokciowy. W stawie ramiennym mięsień podnosi ramię do przodu. Dodatkowo głowa długa odwodzi ramię i obraca do wewnątrz, a głowa krótka przywodzi ramię. W stawie łokciowym mięsień dwugłowy ramienia jest zginaczem oraz najsilniejszym mięśniem odpowiedzialnym za odwracanie przedramienia i ręki (dokonuje supinacji dłoni i przedramienia).

 W pozycji supinacji widoczne są najlepiej wyniosłości kuliste przedniej części mięśni, zwane potocznie bicepsami. Podczas skurczu rozcięgno mięśnia dwugłowego napina powięź przedramienia, co zwiększa siłę skurczu.

  1. Unaczynienie
  • gałęzie od tętnicy pachowej
    gałęzie od tętnicy ramiennej 
  • Unerwienie
  • nerw mięśniowo-skórny (łac. nervus musculocutaneus) (C5-C7)
  • 1.głowa długa
  • 2.głowa krótka