Rehabilitacja

manu

dorehabilitacji.pl porady z fizjoterapii

wesprzyj kanał youtube dorehabilitacji.pl na zrzutka.pl

covid19

A A A
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

 Jednym z ważnych mięśni w rejonie miednicy jest mięsień gruszkowaty. Swoją nazwę zawdzięcza trójkątnemu podobnemu do gruszki kształtu. Niewielki, umiejscowiony ok 6 cm w głąb od powierzchni skórnej pośladka. Łatwo można go namierzyć u osób szczupłych.

 

 

 

Anatomia: Przyczep początkowy to brzuszna (przednia) część kości krzyżowej pomiędzy otworami krzyżowymi przednimi od 2 – 4. Następnie przebiega przez otwór kulszowy większy dzieląc go na otwór pod i nadgruszkowaty.

Przyczep końcowy znajduje się na szczycie powierzchni przyśrodkowej krętarza większego kości udowej. Unerwieniem zajmuje się tzw gałązka splotu krzyżowego L5, S1-S2

Pod względem funkcji jest mięśniem bardzo pracowitym. W zależności od kąta zgięcia zginaczy biodra wykonuje rotację zewnętrzną lub wewnętrzną:

- od 0 do ok 60 - 70 st rotuje na zewnątrz w stawie biodrowym i odwodzi

- powyżej 60 – 70 rotuje do wewnątrz.

Dodatkowo bierze udział w odwodzeniu i prostowaniu kończyny dolnej w stawie biodrowym. Są to niewielkie ruchy ale należy o nich wspomnieć. Ostatnią ważną lecz nie docenianą funkcją mięśnia gruszkowatego jest udział w stabilizacji obręczy biodrowej. Stabilizuje miednicę oraz centruje głowę kości udowej w panewce stawu podczas chodu. Funkcję tę wykonuje wraz z mięśniami bliźniaczymi, mięśniem zasłaniaczem zewnętrznym i wewnętrznym.

Do najczęstszych objawów wynikających z dysfunkcji mięśnia zwanego zespołem mięśnia gruszkowatego

- ból pośladka promieniujący od kości krzyżowej do przednio – bocznej powierzchni uda

- piekący ból biodra, idący w kierunku pośladka jak i całej kończyny

- drętwienie, parestezje kończyny, zaburzenia czucia dotykowego

- ból podczas siedzenia, stania lub leżenia. Powstaje po około15–20 minutach a zmiana pozycji nie przynosi ulgi w bólu.

- nasilające się bóle przy wykonywaniu ruchu rotacji zewnętrznej lub rotacji wewnętrznej stawu biodrowego

- bolesność, tkliwość palpacyjna (dotyk) mięśnia gruszkowatego.

- dolegliwości bólowe nasilają się podczas wchodzenia po schodach

- pochyla tułów ku przodowi z jednoczesnym przeprostem kolan

- ból podczas wypróżniania

- zauważalna jest asymetria kończyn dolnych

 

   

 

 Jednak najbardziej znany objaw nad którym skupia się większa część fizjoterapeutów to tzw rwa gruszkowata. Jest to podrażnienie nerwu kulszowego na poziomie mięśnia gruszkowatego. Często mylona z rwą kulszową powstałą na wskutek drażnienia korzenia nerwu w kręgosłupie lędźwiowym przy dyskopatii. Występują tutaj co najmniej dwie przyczyny drażnienia nerwu co prowadzi do jego stanu zapalnego. W warunkach prawidłowej anatomii u znacznej części populacji nerw kulszowy przebiega pod dolnym brzegiem naszego mięśnia. Po drugie, występuje również specyficzny przebieg nerwu kulszowego (ok 16% – 20%). W tym przypadku nerw kulszowy przechodzi przez brzusiec mięśnia, dzieląc go na dwie lub trzy części. Jest to sytuacja trudniejsza. Każde przeciążenie powodujące zmianę napięcia włókien mięśniowych spowoduje kompresję nerwu co zwiększy ryzyko uszkodzenia jego włókien. Według badaczy można to spróbować rozróżnić do jakiej grupy się zaliczamy przy pomocy testów Freiberga (nerw przechodzi przez brzusiec mięśnia) i Pacea (nerw idzie pod dolnym brzegiem mięśnia).

Przyczyny powstawania zespołu mięśnia gruszkowatego można ogólnie podzielić na dwie grupy. Pierwszą z nich są predyspozycje anatomiczne:

- skrócenie włókien mięśniowych

- uszkodzenie struktur około mięśniowych

- stan zapalny mięśnia

- krwawienie (uraz mechaniczny)

Jednak bardzo rzadko spotyka się, aby mięsień z racji swojego położenia uległ izolowanemu urazowi bez współudziału innych struktur w tym rejonie. Dlatego ze względu na czynniki kompensacyjne rozwój zespołu mięśnia gruszkowatego należy połączyć z innymi jednostkami chorobowymi i przeciążeniowymi. Będzie to druga grupa przyczyn tzw wtórnych, które są następstwem:

- zmian przeciążeniowych wynikające ze stylu życia

- zmian kompensacyjnych (przykurcz zginaczy i porażenie prostowników) przy długotrwałym siedzeniu. Długotrwałe siedzenie połączone z brakiem aktywności ruchowej może prowadzić do skrócenia mięśni zginaczy stawu biodrowego. Efektem tego będzie pogłębienie fizjologicznej lordozy lędźwiowej, zwiększenie przodopochylenia miednicy i porażenie mięśni pośladkowych. Co wpływa negatywnie na statykę miednicy.

- jednostki chorobowej znanej jako „dolny zespół skrzyżowania” (Janda). Tutaj powstaje zwiększona lordoza lędźwiowa, jako efekt osłabienia mięśni brzucha i mięśni pośladkowych przy zwiększonym napięciu prostowników kręgosłupa. Sytuacja to prowadzi do aktywizacji punktów spustowych.

- dyskopatii, procesów degeneracyjnych stawów i trzonów kręgowych

- wad postawy (przodopochylenie miednicy, różnice w długości kończyn dolnych, kręgozmyk).

- błędów treningowych - złe wzorce ruchowe

- braku równowagi mięśniowej w rejonie miednicy (poród, ciąża, uraz np. endoprotezoplastyka stawu biodrowego)

- nieprawidłowych długości mięśni

Podczas leczenia zespołu mięśnia gruszkowatego powinno się równolegle wprowadzać terapię i ćwiczenia na:

- ruchomość stawu biodrowego i stawów biodrowych - krzyżowych (mobilizacje, PIR)

- dyskopatię i problemy z kręgosłupem lędźwiowym.

- punkty spustowe

- mięśnie pośladkowe

- rozciąganie zginaczy i przywodzicieli stawu biodrowego

- poprawę stabilizacji

 W poniższym filmiku z kanału dorehabilitacji.pl na youtube pokazałem testy oraz ćwiczenia w terapii zespołu mięśnia gruszkowatego. Znajdziecie tam inne, dokładniejsze podejście do terapii tego zespołu a nie tylko rolowanie i rozciąganie. Zapraszam do obejrzenia.

 

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

{jcomments off}

 Fizjoterapia jako nauka medyczna, w oparciu o badania naukowe stale wprowadza nowe, szybsze i bezpieczne rozwiązania w procesie rehabilitacji pourazowej. Jednym z głównych celów dla fizjoterapeuty oraz pacjenta jest jak najszybsze odbudowa i wzmocnienie mięśni (hipertrofia) objętych urazem czy długotrwałym unieruchomieniem. Cele osiąga się poprzez wprowadzanie ćwiczeń z odpowiednio dobranym oporem (oporowych). Istnieją już wzorce i protokoły postępowań w terapii odbudowy mięśni. Wiadomo że najlepsze efekty otrzymuje się przy obciążeniu 65% - 80% 1 RM (maksymalny ciężar przy którym da się zrobić jedno powtórzenie danego ćwiczenia).

 Problem w rehabilitacji zaczyna się wówczas gdy pacjent nie może z różnych powodów ćwiczyć na tak dużym obciążeniu. Choroby zwyrodnieniowe, neurologiczne, kardiologiczne, geriatryczne, wiek czy nadwaga wykluczają ćwiczenia na tak dużym aktualnym obciążeniu. Jednym z rozwiązań będzie tzw trening okluzyjny, wykorzystujący pod pewnymi czynnikami tylko 25% 1 RM. Metoda powstała w Japonii a pomysłodawcą jest dr Yoshiaki Sato.

 

   

 

 Trening okluzyjny lub trening z ograniczonym przepływem krwi (blood flow restriction training) wykorzystuje zjawisko okluzji. Okluzja to ograniczenie przepływu krwi w naczyniach poprzez dodanie siły zewnętrznej. Kiedy siła zewnętrzna zrównoważy wewnętrzne ciśnienie krwi powstaje okluzja. W jej następstwie wytwarza się w mięśniach stres metaboliczny.

 Brak lub ograniczony dopływ dotlenionej krwi do mięśnia (hipoksja), spowoduje stres metaboliczny (nagromadzenie kwasu mlekowego i jonów wodorów). Dodatkowo skutkuje obniżeniem PH oraz większym wydzielaniem hormonu wzrostu. Najważniejsze jednak jest że, ćwiczenia (trening) szybciej aktywizuje włókna mięśniowe szybkokurczliwe typu II (białe). Włókna szybkokurczliwe (przystosowane do dużego wysiłku przy krótkiej pracy) obok wolnokurczliwych (przystosowane do długiej pracy przy średnim lub małym wysiłku) wchodzą w skład wszystkich mięśni. W różnych proporcjach a różnica osobnicza waha się 5 – 10%. Trening okluzyjny idealnie sprawdzi się w odbudowie mięśni oraz wzrostu siły w kończynach górnych i dolnych m.in. dlatego że:

- trójgłowy ramienia ma 67% z włókien szybkokurczliwych

- dwugłowy ramienia - 55%

- mięsień naramienny - 40%

- mięsień ramienno-promieniowy - 60%

- mięśnie kulszowo-goleniowych - 70%

- mięsień płaszczkowaty - 90%

- mięsień czworogłowy - (mięsień obszerny przyśrodkowy powyżej 50%, obszerny boczny 57%, prosty uda 65%)

Metodyka treningu okluzyjnego:

- określić swoje 25% maksymalnego jednego powtórzenia 1 RM

- założyć ucisk na mięsień poprzez specjalne taśmy, bandaż elastyczny cz mankiet od ciśnieniomierza. Siła nie powinna przekraczać 6-7 pkt w 10 pkt skali subiektywnego odczucia (brak drętwienia). Innym sposobem jest docisk mankietem ciśnieniomierza (pompowanie) siłą równą aktualnemu zmierzonemu ciśnieniu tętniczemu.

- wykonać 30 – 15 – 15 – 15 powtórzeń w jednej serii na jedno ćwiczenie. Przerwa pomiędzy powtórzeniami 30 – 60 s.

- zdejmujemy ucisk na 5 min

- rozpoczynamy procedurę na kolejne ćwiczenie

Zalety treningu z ograniczonym dopływem krwi do mięśni:

- zwiększa masę i objętość mięśni

- oszczędza aparat więzadłowy w stawach podczas ćwiczeń

- wpływa na poprawę stabilizacji stawu

- nie powoduje spadku siły mięśniowej po treningu

- idealnie sprawdza się u osób z dodatkowymi chorobami (kardiologicznymi, geriatrycznymi, neurologicznymi itd.)

- poprawia parametry krążenia krwi

Poniżej filmik na powyższy temat. Zapraszam do subskrypcji i udostępniania kanału

 

 

 

 

 

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Od 1.04.2020 do odwołania zabrania się wykonywania zabiegów rehabilitacji oraz masażu.

                                                    ZOSTAŃ W DOMU

Wiedząc jak ciężko w dzisiejszych czasach o konsultację specjalistyczną w realu, zapraszam potrzebujących do kontaktu. Może będę mógł pomóc lub nakierować na dalsze postępowanie fizjoterapeutyczne.

Jak działa pomoc?

Indywidualne podejście do Twojego problemu, ewentualna rozmowa telefoniczna (wpłaty powyżej 50 zł), utworzenie maila zawierającego ćwiczenia dla Ciebie to mój czas który muszę poświęcić. Dlatego zapraszam do wsparcia mojego kanału dorehabilitacji.pl poprzez portal https://zrzutka.pl/n56d7m 

1. Zadzwoń na 501 463 913 w godzinach 9.00 - 12.00 w celu wstępnej weryfikacji Twojego problemu. Jeśli nie będę mógł odebrać - oddzwonię.

 Jest to potrzebne ponieważ, muszę dowiedzieć się czy jestem w stanie Ci pomóc, a Twój problem leży w zakresie mojej wiedzy i doświadczenia z fizjoterapii. Jeśli zdecyduję, że nie mogę pomóc, to zaproponuję Ci gdzie i u kogo można ewentualnie szukać dalszej pomocy.

Jeśli nie, możesz także skorzystać z mójego kanału na youtube:

                                                    https://www.youtube.com/channel/UC6dmD_EVHJFRqoH8xXrOUig

2. Wpłać na dalszy rozwój mojego kanału "dorehabilitacji.pl" na  https://zrzutka.pl/n56d7m 

Indywidualne podejście do Twojego problemu, ewentualna rozmowa telefoniczna (wpłaty powyźej 50 zł), utworzenie maila zawierajacego ćwiczenia dla Ciebie to mój czas który muszę poświęcić. Dlatego zapraszam do wsparcia mojego kanału dorehabilitacji.pl poprzez portal https://zrzutka.pl/n56d7m 

3. Prześlij na Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. opisy badań, zdjęcia (MRI, RTG) jeśli takie masz. Opisz dokładnie historię i aktualny stan urazu (choroby), możesz dołączyć własne zdjecia np spuchnięty staw skokowy. W temacie maila wpisz: pomoc oraz imię i nazwisko.

 Pamiętaj!!! Zgodnie z przepisami Twoje dane choroby to tzw dane wrażliwe. Korzystając z mojej pomocy zgadzasz się na wykorzystanie Twoich danych wyłacznie do celów mojej pomocy w Twojej chorobie. Nie będą udostępniane osobom i instytucją trzecim. Dane będą tylko w mojej poczcie, nie będą na koncie serwera oraz w żadnej bazie danych. W celu ochrony w/w danych, po zapoznaniu się z historią choroby Twój e-mail wraz ze wszystkimi danymi zostanie trwale usunięty z mojej poczty. 

4, Po analizie dokumentów, odpowiem mailowo lub umówimi się na kolejną rozmowę telefoniczną lub massengerem.

Tutaj strona na fb https://www.facebook.com/Fizjoterapia-dorehabilitacjipl-204503956227831/ 

oraz grupa https://www.facebook.com/groups/dorehabilitacji/?source_id=204503956227831

 Potrzebuję tych kilku godzin na przygotowanie się do odpowiedzi na Twoje pytania. Nie jestem omnibusem z fizjoterapii a każdy przypadek należy traktować indywidualnie.

Teraz wszystko jasne ...

 

 

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
{jcomments off}

 Zespół ciasnoty kanału nadgarstka (neuropatia nerwu pośrodkowego) to ogólnie znana jako cieśń nadgarstka choroba. Po raz pierwszy zespół nazwany został jako „carpal tunnel syndrome” w 1939 roku. Popularna jednostka chorobowa występująca w rejonie stawu nadgarstkowego. Bezpośrednią przyczyną tworzącą cieśń nadgarstka jest kompresja, usidlenie lub ucisk na nerw pośrodkowy. Wytwarzając stan zapalny i obrzęk poprzez działanie jednej z wielu struktur tworzących zamkniętą przestrzeń. Dodatkowo doprowadza do osłabienia przewodnictwa nerwowego i zaburzeń wegetatywnych. Powstaje w wyniku urazu, zmian zwyrodnieniowych, stanów zapalnych, procesów przeciążeniowych i chorobowych.

 Charakterystyczne objawy spowodowane uciskiem to: ból, pieczenie, parzenie w rejonie nadgarstka rozchodzącysię na dłoń i przedramię. Z czasem dochodzi do upośledzenia ważniejszych funkcji nerwu pośrodkowego. Objawia się to, brakiem czucia w opuszkach palców 1 – 3 (parestesia), ograniczenie ruchomości dłoni oraz zaników mięśniowych. Pacjent skarży się na uporczywe drętwienie dłoni i palców, które nasila się w nocy doprowadzając do wybudzenia. To tzw brachialgia paraesthetica nocturna, jeden z charakterystycznych objawów cieśni nadgarstka. Prawidłowe zdiagnozowanie oraz znalezienie odpowiedzialnej za chorobę struktury lub struktur jest czynnikiem determinującym do wprowadzenia odpowiedniej terapii.

 

   

 

Ucisk nerwu na wysokości więzadła poprzecznego nadgarstka.

- występują problemy z chwytem okrągłego przedmiotu (objawy opozycyjne). Pomocny będzie tzw test butelki (Luthyego). Wykazuje osłabienie mięśnia odwodziciela krótkiego kciuka unerwionego z segmentu C6-C8 (odwodzenie) podczas chwytu zwykłej butelki. 

- osłabienie mięśnia przeciwstawiacza kciuka (unerwienie C6-C8), chory ma trudności z połączeniem kciuka z małym palcem powierzchniami dłoniowymi. Podczas obwodzenia widać deficyt pronacji. Podczas obserwacji ruchu z góry, badający zobaczy tylko część płytki paznokciowej kciuka.

 Dzięki temu że nerw pośrodkowy składa się z wielu włókien nerwowych układu autonomicznego, można spotęgować objawy wywołując niedokrwienie (zewnętrzny ucisk na wysokości przedramienia w okolicy nadgarstka). Pomocne w tym będzie:

- Test Phalena – Docisk maksymalnie zgiętych dłoniowo rąk do siebie przez ok 30 s, lub maksymalne zgięcie dłoniowe chorej ręki z zgiętym łokciem i utrzymanie w/w pozycji 1 min

- Odwrócony test Phalena – Docisk rąk do siebie w stawieniu zgięcia grzbietowego (jak do modlitwy) z prostymi palcami. Utrzymać ok 30 s.

- Objaw Tinela – opukiwanie dłoniowej części nadgarstka w zgięciu grzbietowym

- Badanie czucia powierzchownego - przeprowadza się na powierzchni dłoniowej i grzbietowej opuszkach palców 1-3 z zamkniętymi oczami badanego.

 Jeśli w trakcie w/w testów badany czuje ból, drętwienie, przeczulicę w rejonie dłoni i/lub przedramienia można uważać że występuje cieśń nadgarstka.

Badanie EMG

 Bardzo pomocne w diagnozie są badania przewodności nerwów obwodowych (EMG). Dzięki nim można zmierzyć tzw czas utajony np. dla odwodziciela krótkiego kciuka, który w warunkach choroby jest przedłużony w stosunku do zdrowej kończyny (2,5 – 4,3 ms).

Leczenie operacyjne

Leczenie operacyjne (odbarczenie nerwu) stosuje się w ciężkiej fazie choroby. Kiedy ucisk spowodowany jest zmianami które nie mogą być cofnięte poprzez zabiegi fizjoterapeutyczne a nerw został trwale uszkodzony.

Rehabilitacja

 Fizjoterapię i terapię manualną wprowadza się jak najwcześniej, zaraz po zaobserwowaniu pierwszych objawów. Najlepsze efekty dają mobilizacje i manipulacje na stawach oraz praca na mięśniach (rozciąganie, masaż). Bardzo często mamy do czynienia z sytuacją, kiedy występują objawy cieśni nadgarstka spowodowane tylko zablokowaniem wewnątrz stawowym, lub napięciem przeciążonych mięśni. Warto udać się wówczas do fizjoterapeuty na serię zabiegów. Dobór ćwiczeń musi być przemyślany. Po co proponować np. rozciąganie zginaczy promieniowych nadgarstka skoro test Phalena wyszedł pozytywnie? Podczas rehabilitacji należy wziąć pod uwagę także stan kręgosłupa szyjnego, barku i stawu łokciowego ponieważ nerw pośrodkowy wychodzi z segmentu od C5 do Th1 . W niektórych przypadkach kompresja nerwu pośrodkowego powyżej nadgarstka może imitować cieśń nadgarstka. Nerw pierwotnie uszkodzony w obrębie korzenia nerwowego (kręgosłup lub w obrębie splotu barkowego) jest bardziej podatny na wtórne uszkodzenia w odcinku dystalnym (dalszym). Objawy cieśni nadgarstka mogą występować w zespołach górnego otworu klatki piersiowej, w zespole mięśni pochyłych, zespole żebrowo-obojczykowym i zespole ścięgna mięśnia piersiowego mniejszego)

Zapraszam na film gdzie znajdziesz propozycje terapii w cieśni nadgarstka. Wykonanie kilku zabiegów ma jeszcze jedną zaletę, może wpłynąć na lepsze wyniki badania EMG, co ułatwi diagnozę i wprowadzenie odpowiedniego leczenia.

 

Zbliża się czas kiedy należy złożyć PIT. Jak co roku będzie możliwość odpisu 1% podatku na stowarzyszenia i fundacje które niosą pomoc.

Jeśli uważasz że, moje porady i filmy oparte na doświadczeniu w fizjoterapii są coś warte, a nie masz pomysłu gdzie przekazać swój 1% to proszę o wsparcie osoby chorej na cukrzycę typu 1. Dziękuję

Dane które należy wpisać w PIT

Fundacja Dzieciom Zdążyć z Pomocą

KRS 0000037904 dla Jagoda Bąk 17492

{jcomments off}