Rehabilitacja

manu

dorehabilitacji.pl porady z fizjoterapii

A A A

odchudzanie

  • Body Mass Index - kalkulator online

     Przy podjęciu decyzji o odchudzaniu, należy poznać kryteria stosowane w ocenie masy ciała. Najpopularniejszym i najprostszym narzędziem do określenia i klasyfikacji niedowagi, nadwagi i otyłości jest wskaźnik masy ciała, szerzej znany jako BMI (body mas index). Uwzględniając zróżnicowania etniczne BMI zastąpił wcześniejsze tabela oparte głównie na badaniach statystycznych i jest obecnie powszechnie stosowany. Aby dowiedzieć się co jest z naszą wagą wystarczy masę ciała wyrażoną w kilogramach podzielić przez wzrost w metrach podniesiony do kwadratuBMI= kg/m2.
     
     
     

    www.dorehabilitacji.pl.pl

    Poniżej prosty przelicznik BMI on line

    Twoja waga(kg):

    Twój wzrost(cm):

    Twoje BMI:

    To znaczy:

     

     

     

     

     Oczywiście jak każdy wskaźnik, ten również nie jest doskonały. Jego wadą jest brak uwzględnienia składu masy ciała. Osoby z tzw mięśniową budową ciała mogą - zgodnie ze wzorem - zaliczone do osób z nadwagą. Należy więc, w pierwszej kolejności poznać jaką budowę ciała posiadamy.

    Prawidłowe BMI - między 18,5 a 25 kg/m2

    Niedowaga - poniżej 18,5 kg/m2.

    Wartości niższe lub równe 15 kg/m2są uznawane za niebezpieczne niski i mogą stanowić zagrożenie życia.

    W otyłości wyróżniamy III stopnie:

    Otyłość I stopnia: BMI ≥30 kg/m2

    Otyłość II stopnia: BMI ≥35 kg/m2

    Otyłość III stopnia: BMI ≥40 kg/m2

       Ten ostatni rodzaj otyłości określany jest terminem otyłości olbrzymiej, jest stanem zagrażającym życiu. Należy się natychmiast skonsultować z lekarzem!

     Uwaga! Szybka redukcja masy ciała (odchudzanie) jest nie zalecana przez żadnego dietetyka, w szczególności osobom starszym. Najbezpieczniejsza utrata masy ciała powinna wynosić około 0,5 - 1 kg/tydzień. Wpływa o korzystnie na układ naczyniowy, nie powoduje zmian w psychice oraz pozwala rozciągniętej skórze stopniowo dostosować się do nowej objętości.

  • Turnus rehabilitacyjny z NFZ

    Skierowaniena leczenie uzdrowiskowe wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, biorąc pod uwagę aktualny stan zdrowia pacjenta, wskazania i ewentualne przeciwwskazania. Do skierowania lekarz dołącza aktualne wyniki podstawowych badań, wykonanych na zlecenie i koszt kierującego.

    Badania dla dorosłych: OB, morfologia krwi, mocz, RTG klatki piersiowej (ważność badania RTG wynosi 2 lata od dnia badania), EKG (ważność badania wynosi 6 m-cy od dnia badania) oraz zaświadczenie potwierdzające rozpoznanie zasadnicze będące podstawą wystawienia skierowania.

    Badania dla dzieci: OB, morfologia, mocz, badanie kału na obecność jaj pasożytów (ważne w dniu wyjazdu dziecka do uzdrowiska)

    Skierowanie może być przekazane do Oddziału Funduszu przez lekarza kierującego lub przez bezpośrednio zainteresowanego świadczeniobiorcę. W Oddziale NFZ jest rejestrowane w systemie informatycznym, otrzymuje kolejny numer, a następnie jest rozpatrywane pod względem celowości.

    Skierowanie:

     Aprobaty skierowania pod względem celowości leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej dokonuje zatrudniony w NFZ lekarz specjalista w dziedzinie balneologii i medycyny fizykalnej lub rehabilitacji medycznej, na podstawie danych zawartych w skierowaniu i dołączonej aktualnej dokumentacji medycznej. Lekarzowi specjaliście przysługuje prawo dokonania zmiany kwalifikacji skierowania.


    Skierowanie z niepełnymi informacjami nie jest przez fundusz rozpatrywane.


     O efekcie rozpatrzenia skierowania pacjent jest informowany na piśmie. Jeżeli oddział Funduszu nie potwierdzi skierowania z powodu braku miejsc, świadczeniobiorca wpisywany jest na listę oczekujących, o czym jest pisemnie informowany, ze wskazaniem okresu oczekiwania na potwierdzenie skierowania.
    Skierowanie jest ważne 18 miesięcy licząc od dnia jego wystawienia. Jeśli w tym okresie leczenie nie mogło być rozpoczęte, skierowanie wraz z aktualnymi jest odsyłane do lekarza ubezpieczenia zdrowotnego celem weryfikacji. O utracie ważności skierowania oddział Funduszu powiadamia świadczeniobiorcę pisemnie.
    O terminie rozpoczęcia turnusu, miejscu i rodzaju leczenia świadczeniobiorca jest powiadamiany nie później niż 14 dni przed datą rozpoczęcia turnusu.

    Rezygnacja z leczenia uzdrowiskowego:

     W przypadku rezygnacji z leczenia uzdrowiskowego przed rozpoczęciem leczenia, skierowanie należy bezzwłocznie zwrócić do Oddziału Funduszu. Rezygnacja jest zasadna, gdy jej powodem4 jest wypadek losowy lub choroba ubezpieczonego (np. pobyt w szpitalu), potwierdzone odpowiednim dokumentem. W przypadku uzasadnionego zwrotu skierowania, Fundusz wyznacza nowy termin realizacji skierowania, zgodnie z pierwotną datą wpływu skierowania. Nieuzasadniony zwrot skierowania traktowany jest jak złożenie nowego skierowania.

    Odpłatność za leczenie w sanatorium dla dorosłych:

    Pacjent ponosi koszty przejazdu do sanatorium (i z powrotem), a także częściową odpłatność za koszty wyżywienia i zakwaterowania.
    Odpłatność za pobyt w sanatorium uzdrowiskowym jest różna ze względu na sezon oraz standard zajmowanego pokoju. Wysokość stawek określa Minister Zdrowia w drodze rozporządzenia. Obecnie obowiązują stawki zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 11 września 2014r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego.

    Zwolnienie z opłat w sanatorium dla dorosłych przysługuje pracownikom zatrudnionym w zakładach związanych z produkcją wyrobów zawierających azbest, uczniom i studentom pozostającym na wyłącznym utrzymaniu ubezpieczonego opłacającego składkę oraz dzieciom o znacznym stopniu niepełnosprawności.

    Pobyt w sanatorium uzdrowiskowym trwa 21 dni.
    Od 2008 roku NFZ kontraktuje także 28 dniowe turnusy rehabilitacyjne w sanatorium uzdrowiskowym. W ramach leczenia wykonywane jest nie mniej niż 4 zabiegi fizykalne dziennie, przez 6 dni w tygodniu. Świadczenia udzielane są w profilach: choroby ortopedyczno-urazowe, układu krążenia, układu wydzielania wewnętrznego i przemiany materii (endokrynologia), choroby układu oddechowego.

    Leczenie w szpitalu uzdrowiskowym dla dorosłych:

    Leczenie w szpitalu uzdrowiskowym jest bezpłatne. Pacjent ponosi jedynie koszty przejazdu do szpitala uzdrowiskowego (i z powrotem). Pobyt w szpitalu uzdrowiskowym trwa 21 dni.

    Od 2008 roku NFZ kontraktuje także 28 dniowe turnusy rehabilitacyjne w szpitalu uzdrowiskowym. Na turnus kieruje lekarz ubezpieczenia zdrowotnego ze specjalistycznej poradni ortopedycznej, neurologicznej, rehabilitacyjnej lub reumatologicznej bądź lekarz z odpowiedniego oddziału szpitalnego. Świadczenia udzielane są w profilach leczniczych: choroby ortopedyczno-urazowe, choroby układu nerwowego, choroby reumatologiczne; w ramach leczenia wykonywane jest nie mniej niż 4 zabiegi fizykalne dziennie, przez 6 dni w tygodniu.

    Uzdrowiskowe leczenie ambulatoryjne dla dorosłych i dla dzieci:

    Na leczenie ambulatoryjne do uzdrowisk kierowani są zarówno dorośli, jak i dzieci. Leczenie trwa od 6-18 dni zabiegowych; w przypadku leczenia uzdrowiskowego w trybie ambulatoryjnym pacjenci ponoszą koszty pobytu, we własnym zakresie zapewniając sobie zakwaterowanie i wyżywienie. NFZ finansuje zabiegi.

    Najczęściej zadawane pytania przez ubezpieczonych kierowanych do uzdrowiska przez NFZ:

    1.Jakie opłaty obowiązują po przyjeździe do uzdrowiska?

    Jeżeli przyjazd do uzdrowiska następuje na podstawie wydanego przez NFZ skierowania do sanatorium uzdrowiskowego (turnus: 21 i 28-dni), obowiązują następujące opłaty związane z pobytem:

    • częściowa odpłatność za koszty wyżywienia i zakwaterowania zgodnie z obowiązującymi stawkami ustalonymi na podstawie załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 sierpnia 2012r. Wysokość dopłaty jest uzależniona od standardu pokoju. Informację o wysokości stawek każdy ubezpieczony otrzymuje wraz ze skierowaniem,

    • opłata uzdrowiskowa (klimatyczna). Opłatę uzdrowiskową opłacają również ubezpieczeni ze skierowaniami do szpitala uzdrowiskowego (turnus: 21 i 28-dni).

    2.Czy można przyjechać jeden dzień wcześniej albo wyjechać jeden dzień później ?

    W większości ośrodków tak. Często wiąże się to z dodatkową opłatą.

    3. Czy mając skierowanie do uzdrowiska w trakcie pobytu można otrzymać przepustkę?

    W zależności od ośrodka. Zazwyczaj musi być opinia lekarza oraz wiąże się to z dodatkową opłatą.

    4.Co należy zabrać ze sobą wybierając się na turnus uzdrowiskowy ?

    Mając skierowanie z NFZ przede wszystkim należy ze sobą zabrać:

    • dokumentację medyczną,

    • aktualny dowód ubezpieczenia (legitymację ubezpieczeniową, odcinek renty/emerytury),

    • rzeczy osobiste, przybory toaletowe,

    • ręcznik,

    • szlafrok

    Ponadto niezbędne będą również takie rekwizyty jak: strój kąpielowy, czepek, strój gimnastyczny, dres i obuwie sportowe.

    Jeśli chorujemy na schorzenia przewlekłe, należy zaopatrzyć się w taką ilość leków, jaka wystarczy nam na czas pobytu w uzdrowisku.

    5. Czy po otrzymaniu skierowania do Uzdrowiska można wcześniej zarezerwować pokój?

    W zależności od ośrodka. Najczęściej pokoje przydzielane są dopiero po przyjeździe , w recepcji danego obiektu.

    6. Czy w trakcie pobytu mogę korzystać z TV?

    Tak. Korzystanie z TV wiąże się jednak z uiszczeniem opłaty za turnus

    7. Czy na pobyt w sanatorium można zabrać ze sobą zwierzę?

    Nie. Sanatorium jest zakładem opieki zdrowotnej (np. szpital lub przychodnia), którego celem jest udzielanie świadczeń zdrowotnych. Pomieszczenia i urządzenia w sanatorium powinny odpowiadać określonym wymaganiom zarówno fachowym jak sanitarnym tak, jak w każdym zakładzie opieki zdrowotnej.

    Zakaz przebywania zwierząt jest oczywisty również ze względów epidemiologicznych.

    8. Czy można przyjechać na turnus z małżonką/mężem nie dysponującymi skierowaniem do naszego sanatorium?

    Tak, istnieje taka możliwość. Wówczas osoba towarzysząca zostanie zakwaterowana odpłatnie we wspólnym pokoju wraz z osobą posiadającą skierowanie pod warunkiem dostępności miejsc. Warto wówczas uprzednio zarezerwować sobie taki pobyt, bądź też uprzedzić telefonicznie recepcję wcześniej o chęci skorzystania z takiej możliwości.

  • Turnusy rehabilitacyjne PFRON i PCPR

    Turnus rehabilitacyjny jest formą aktywnej rehabilitacji, połączoną z elementami wypoczynku, mającą na celu przede wszystkim ogólną poprawę sprawności, wyrobienie zaradności, pobudzanie i rozwijanie zainteresowań. Program turnusu powinien zawierać elementy rehabilitacji zgodnej z rodzajem schorzenia osoby niepełnosprawnej oraz obejmować zajęcia kulturalno-oświatowe, sportowo-rekreacyjne oraz inne wynikające ze specjalistycznego rodzaju turnusu, z uwzględnieniem zajęć indywidualnych i grupowych.

     Celem turnusu rehabilitacyjnego jest ogólna poprawa sprawności psychofizycznej oraz rozwijanie umiejętności społecznych uczestników, między innymi poprzez nawiązywanie i rozwijanie kontaktów społecznych, realizację i rozwijanie zainteresowań, a także przez udział w innych zajęciach przewidzianych programem turnusu.

     Turnusy rehabilitacyjne organizowane są przy udziale środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Turnus odbywa się w zorganizowanej grupie, liczącej nie mniej niż 20 uczestników i trwa nie krócej niż 14 dni. Do liczby tej dolicza się także uczestników nie korzystających z dofinansowania Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

    Kto może skorzystać z dofinansowania do uczestnictwa w turnusie?

    Z dofinansowania do turnusów rehabilitacyjnych mogą korzystać wszystkie osoby niepełnosprawne, tj. te, których niepełnosprawność została potwierdzona orzeczeniem:

    1. o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności lub

    2. o całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy na podstawie odrębnych przepisów lub

    3. o niepełnosprawności, wydane przed ukończeniem 16 roku życia.

    Osoba niepełnosprawna może ubiegać się o dofinansowanie pod warunkiem, że:

    1. została skierowana na turnus na wniosek lekarza, pod którego opieką się znajduje,

    2. w roku, w którym ubiega się o dofinansowanie, nie uzyskała na ten cel dofinansowania ze środków PFRON,

    3. turnus rehabilitacyjny odbywa się w ośrodku wpisanym do rejestru ośrodków, prowadzonego przez wojewodę, lub poza takim ośrodkiem, w przypadku gdy turnus jest organizowany w formie niestacjonarnej,

    4. wybierze organizatora turnusu, który posiada wpis do rejestru organizatorów turnusów,

    5. będzie uczestniczyła w zajęciach przewidzianych w programie turnusu, który wybrała,

    6. nie będzie pełniła funkcji członka kadry na tym turnusie ani nie będzie opiekunem innego uczestnika tego turnusu,

    7. złoży oświadczenie o wysokości dochodu wraz z informacją o liczbie osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym,

    8. podczas pierwszego badania lekarskiego na turnusie przedstawi zaświadczenie lekarskie informujące o aktualnym stanie zdrowia, a w szczególności o chorobie zasadniczej, przyjmowanych lekach i uczuleniach.

    Z takiego dofinansowania osoby mogą skorzystać tylko raz w roku kalendarzowym (pod uwagę bierze się datę rozpoczęcia turnusu).
    Zgodnie z zasadami dofinansowania zawartymi w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (art. 10e.) o dofinansowanie może się ubiegać osoba, której dochód nie przekracza: 

    50% przeciętnego wynagrodzenia(chodzi o przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale) w przeliczeniu na osobę we wspólnym gospodarstwie domowym, 

    65% przeciętnego wynagrodzeniaw przypadku osoby samotnej.W przypadku, gdy powyższe kwoty są przekroczone dofinansowanie będzie pomniejszone o wielkość przekroczenia tych kwot.

     W przypadku uzasadnionym trudną sytuacją materialną lub losową osoby niepełnosprawnej dofinansowanie ze środków Funduszu uczestnictwa w turnusie tej osoby lub dofinansowanie uczestnictwa jej opiekuna może zostać przyznane bez pomniejszania kwoty dofinansowania pomimo przekroczenia powyższych kwot dochodu. Decyzję w tym zakresie podejmują odpowiednie centra pomocy.
    Osobie niepełnosprawnej o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności oraz w wieku do 16 lat może być przyznane
    dofinansowanie pobytu na turnusie rehabilitacyjnym jej opiekuna, pod warunkiem że, wniosek lekarza kierujący na turnus rehabilitacyjny zawiera wyraźne wskazanie wraz z uzasadnieniem konieczności pobytu opiekuna, który:

    1. nie będzie pełnił funkcji członka kadry na tym turnusie,

    2. nie jest osobą niepełnosprawną wymagającą opieki innej osoby,

    3. ukończył 18 lat lub,

    4. ukończył 16 lat i jest wspólnie zamieszkującym członkiem rodziny osoby niepełnosprawnej

      Jak uzyskać dofinansowanie?

    Turnusy rehabilitacyjne dofinansowują powiatowe centra pomocy rodzinie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. O dofinansowanie może wystąpić osoba niepełnosprawna zamieszkała w miejscowości znajdującej się na obszarze działania danego powiatowego centrum pomocy rodzinie. Osoby bezdomne oraz pozostające pod stałą opieką składają wniosek o dofinansowanie w centrum pomocy właściwym dla miejsca pobytu.
    Kolejność postępowaniaosoby niepełnosprawnej ubiegającej się o dofinansowanie:

    1. W odpowiednim centrum pomocy rodzinie należy pobrać i złożyć "Wniosek o dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym" oraz wypełniony przez opiekującego się lekarza "Wniosek lekarza o skierowanie na turnus rehabilitacyjny" wraz z ewentualnym wskazaniem, czy konieczny jest udział opiekuna. Należy również złożyć kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności lub kopię wypisu z treści orzeczenia traktowanego na równi z tym orzeczeniem albo kopię orzeczenia o niepełnosprawności. Dokumenty te mogą być złożone osobiście przez osobę zainteresowaną, za pośrednictwem rodzica, opiekuna, bądź organizatora turnusu.

    2. Centrum pomocy w terminie 10 dni od dnia złożenia wniosku informuje wnioskodawcę o brakach formalnych wniosku, które powinny zostać usunięte w terminie 30 dni. Nieusunięcie braków we wskazanym terminie powoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.

    3. Wniosek o dofinansowanie rozpatrywany jest w terminie 30 dni od dnia jego złożenia. Wnioskodawca zostaje poinformowany na piśmie o decyzji w ciągu 7 dni od daty jej podjęcia.

    4. Po otrzymaniu decyzji o dofinansowaniu należy w terminie 30 dni nie później jednak niż na 21 dni przed rozpoczęciem turnusu poinformować centrum pomocy o wybranym turnusie.Należy pamiętać, że wybrany turnus musi być zgodny z zaleceniami i przeciwwskazaniami lekarza zawartymi we wniosku z pkt.1. Wybrany ośrodek musi też być dostosowany do dysfunkcji osoby niepełnosprawnej.

    5. Centrum pomocy w terminie 7 dni sprawdza zgodność wybranego turnusu z wymogami formalnymi i w razie uchybień informuje osobę niepełnosprawną o konieczności dokonania wyboru innego ośrodka lub organizatora turnusu rehabilitacyjnego, pod rygorem nieprzekazania przyznanego dofinansowania.

    6. Warunkiem przekazania dofinansowania jest otrzymanie przez centrum pomocy oświadczenia organizatora turnusu rehabilitacyjnego zawierającego potwierdzenie możliwości uczestniczenia danej osoby niepełnosprawnej w wybranym przez nią turnusie nie później niż na 14 dni przed rozpoczęciem turnusu (decydująca jest data wpływu oświadczenia do centrum pomocy).Rozliczenie przekazanego dofinansowania następuje na podstawie faktury lub innego dokumentu potwierdzającego opłacenie uczestnictwa osoby niepełnosprawnej oraz pobytu jej opiekuna na turnusie rehabilitacyjnym.

    Wysokość dofinansowania wynosi:

    1. 27% przeciętnego wynagrodzenia(chodzi o przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale) - osoba niepełnosprawna ze znacznym stopniem niepełnosprawności oraz osoba niepełnosprawna w wieku do 16 roku życia i osoba niepełnosprawna w wieku 16-24 lat ucząca się i niepracująca, bez względu na stopień niepełnosprawności,

    2. 25% przeciętnego wynagrodzenia- osoba niepełnosprawna z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności,

    3. 23% przeciętnego wynagrodzenia- osoba niepełnosprawna z lekkim stopniem niepełnosprawności,

    4. 18% przeciętnego wynagrodzenia- opiekun osoby niepełnosprawnej,

    5. 18% przeciętnego wynagrodzeniaosoba niepełnosprawna zatrudniona w zakładzie pracy chronionej, niezależnie od posiadanego stopnia niepełnosprawności.

    W sytuacji znacznego niedoboru środków PFRON w danym roku w stosunku do istniejących potrzeb dofinansowanie może zostać obniżone o 20% powyższych kwot. Dofinansowanie może zostać podwyższone do 35% przeciętnego wynagrodzenia, jeżeli osoba niepełnosprawna znajduje się w szczególnie trudnej sytuacji życiowej. Zwiększenie wysokości dofinansowania dla jej opiekuna jest możliwe wyłącznie w przypadku: pozostawania opiekuna we wspólnym gospodarstwie domowym z osobą niepełnosprawną lub w przypadku, gdy koszt pobytu opiekuna finansuje osoba niepełnosprawna.

    Podstawa prawna

    Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych (Dz. U. Nr 230, poz. 1694)

    Ustawa z dn. 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 1997 r., Nr 123, poz. 776 z późn. zm.)

     

     

  • Zdrowe i bezpieczne odchudzanie

     Moda na uprawianie sportu zwiększa się z każdym rokiem. Coraz więcej osób zaczyna lub wznawia swoją przygodę z aktywnością fizyczną na powietrzu. Motywy będą różne: kondycja, polepszenie wydolności krążeniowo- oddechowej, lepsze samopoczucie z powodu większej ilości endorfin oraz spalenie tkanki tłuszczowej. Tu opiszę jak zrzucić kilka zbędnych kilogramów uprawiając bieg lub nordic-walking. Co do metodologi biegów i chodów odsyłam do innych stron www.

     W trakcie uprawiania sportu nasz organizm, w tym mięśnie potrzebują energii (cząstki ATP). Zapasy ATP są jednak bardzo małe, wystarczają na kilka sekund wysiłku, po czym organizm szuka innego źródła energii. Są to w kolejności : fosfokreatyna ( ok. 10 s wysiłku), węglowodany (ok. 1 godziny) oraz na końcu tłuszcze. Pozyskiwanie energii odbywa się na drodze tlenowej (aerobowej) i beztlenowej (anaerobowej). Nas interesować będzie umiejętności czerpania mocy z drogi tlenowej ponieważ tu spalamy głównie tłuszcze. Cała energia wytwarzana jest z tlenu jaki wdychamy wraz z powietrzem w trakcie wysiłku.

     

     

    Kiedy wiadomo, że wykorzystujemy tlen i spalamy tłuszcze?

    Z pomocą przyjdzie nam tu wartości tętna (ilość uderzeń serca na minutę). Aby efektywnie spalać tkankę tłuszczową nasz wysiłek powinien oscylować w okolicy 60% - 65% wartości tętna maksymalnego. Czym szybciej biegniesz tym masz szybsze tętno i zaczynasz spalać węglowodany, ponieważ mięśnie potrzebują szybkiej energii.

     Jak to ustalić?

     Potrzebujemy wartość tzw. tętna spoczynkowego oraz tętna maksymalnego. Na początku określamy tzw tętno spoczynkowe (TS). Jest to ilość uderzeń serca, które mierzymy zaraz po przebudzeniu, przykładając palce do tętnicy szyjnej. Badanie wykonujemy w czasie 10 sekund i mnożymy przez 6. Następnie po gruntownej rozgrzewce (ok 20 min) wykonujemy bardzo intensywny wysiłek (na granicy wytrzymałości) przez 4 min. Musi to być wykonane uczciwie. Pomiar tętna po tym wysiłku da nam wartość naszego tętna maksymalnego (TM). Jeśli nie mamy ochoty męczyć się, to do określenia tętna maksymalnego możemy wykorzystać wzór:

    tętno max = 202 - (0,55 x wiek) mężczyźni

    tętno max = 216 - (1,09 x wiek) kobiety

    Teraz zostaje nam odjąć:

    TM – TS = TMS otrzymamy tzw. skorygowane tętno maksymalne.

    Następnie mnożymy:

    TMS x np. 60% = X (otrzymujemy pewną liczbę). Jeśli teraz do wartości X dodamy TS (tętno spoczynkowe) otrzymamy wartość tętna jakie powinniśmy mieć podczas treningu. Jeśli również, obliczymy dla 65% - powstaną nam widełki między którymi musimy utrzymać wartość tętna. Jest to metoda Karvonena.

     Pomiar tętna odbywa się na aorcie szyjnej lub na nadgarstku. Przykładamy palce i w okresie 10 s liczymy ilość uderzeń, a następnie mnożymy x 6.

    Dla osób, które bardziej ambitnie podejdą do treningów polecić można pulsometr. Jeśli chcesz schudnąć musisz pilnować tempa biegu (chodu) w okolicy 60% - 65% tętna max aby doprowadzać do spalanie tłuszczy.

     Dla wszystkich, którzy nie chcą bawić się w obliczanie i pilnowanie tętna jest ogólna zasada: tempo wysiłku nie może spowodować, przyśpieszonego bicia serca, zadyszki, a rozmowa w trakcie, nie powinna przysparzać problemu (tempo może wydawać się zbyt wolne, ale o to chodzi). Masz czuć jedynie kilometry w mięśniach. Najlepszy efekt spalania tkanki tłuszczowej jest 2 - 3 godziny po ok. 2 godzinnym treningu dla osób początkujących (1,5 godz dla wytrenowanych). Jeśli chcesz schudnąć musisz pilnować tempa biegu (chodu) w okolicy 60% - 65% tętna max aby doprowadzać do spalanie tłuszczy.