Rehabilitacja

manu

dorehabilitacji.pl porady z fizjoterapii

A A A

porada fizjoterapeuty on line

  • Body Mass Index - oblicz

     
     Przy podjęciu decyzji o odchudzaniu, należy poznać kryteria stosowane w ocenie masy ciała. Najpopularniejszym i najprostszym narzędziem do określenia i klasyfikacji niedowagi, nadwagi i otyłości jest wskaźnik masy ciała, szerzej znany jako BMI (body mas index). Uwzględniając zróżnicowania etniczne BMI zastąpił wcześniejsze tabela oparte głównie na badaniach statystycznych i jest obecnie powszechnie stosowany. Aby dowiedzieć się co jest z naszą wagą wystarczy masę ciała wyrażoną w kilogramach podzielić przez wzrost w metrach podniesiony do kwadratuBMI= kg/m2.
     
     
     

    www.dorehabilitacji.pl.pl

    Poniżej prosty przelicznik BMI on line

    Twoja waga(kg):

    Twój wzrost(cm):

    Twoje BMI:

    To znaczy:

     

     

     

     

     Oczywiście jak każdy wskaźnik, ten również nie jest doskonały. Jego wadą jest brak uwzględnienia składu masy ciała. Osoby z tzw mięśniową budową ciała mogą - zgodnie ze wzorem - zaliczone do osób z nadwagą. Należy więc, w pierwszej kolejności poznać jaką budowę ciała posiadamy.

    Prawidłowe BMI - między 18,5 a 25 kg/m2

    Niedowaga - poniżej 18,5 kg/m2.

    Wartości niższe lub równe 15 kg/m2są uznawane za niebezpieczne niski i mogą stanowić zagrożenie życia.

    W otyłości wyróżniamy III stopnie:

    Otyłość I stopnia: BMI ≥30 kg/m2

    Otyłość II stopnia: BMI ≥35 kg/m2

    Otyłość III stopnia: BMI ≥40 kg/m2

       Ten ostatni rodzaj otyłości określany jest terminem otyłości olbrzymiej, jest stanem zagrażającym życiu. Należy się natychmiast skonsultować z lekarzem!

     Uwaga! Szybka redukcja masy ciała (odchudzanie) jest nie zalecana przez żadnego dietetyka, w szczególności osobom starszym. Najbezpieczniejsza utrata masy ciała powinna wynosić około 0,5-1 kg/tydzień. Wpływa o korzystnie na układ naczyniowy, nie powoduje zmian w psychice oraz pozwala rozciągniętej skórze stopniowo dostosować się do nowej objętości.

     

     

     

       
     
     
     

     

     

  • Bóle głowy pochodzenia od kręgowego w odcineku szyjnym

    Bóle głowy to temat bardzo poważny i rozległy. Przyczyny ich można szukać w zmianach neurologicznych, nowotworowych, krwionośnych (tętniak, żylak). Nie należy bagatelizować tego stanu i jak najszybciej skonsultować się z lekarzem oraz wykonać badania (np. MRI, TK). Jeśli jednak badania niczego nie wykazały można zastanowić się czy przyczyna nie jest w kręgosłupie szyjnym.

     Fizjoterapia zajmuje się terapią bólów głowy – głównie j/w pochodzenia kręgowego (odcinek szyjny kręgosłupa). W tym przypadku prawidłowa diagnostyka fizjoterapeutyczna (nie mylić z diagnozą lekarską), dobór technik manualnych i odpowiednie ćwiczenia mogą znacząco pomóc w chorobie.

    Główne przyczyny to:

    • zniesienie lordozy szyjnej co skutkuje powstaniem hiperkifozy w segmęcie C1 - C2

    • zaburzenie czynności (ruchomości) segmentu potylica - C1 – C2

    • dyskopatia (ucisk na korzeń nerwu, tętnice kręgowe)

     Objawy. Doprowadza to do wzrostu napięć m.in w mm krótkie prostowniki szyi, prostych głowy bocznych oraz mostkowo – obojczykowo – sutkowych. Efektem (objawy) tego są bóle głowy w rejonie potylicy, promieniowanie wzdłuż głowy dochodzące często do oczu (wrażenie parcia w oczach). Może być odczuwalne mrowienie na czubku głowy oraz ból w rejonie żuchwy. Dodatkowo występują objawy podobne do chorób laryngologicznych (drapanie w gardle, kaszel, czasami problem z przełykaniem itd).

    Sposobem na ww problemy jest:

    • rozciąganie mm szyi

    • automobilizacja segmentu: potylica – C1 – C2

    • ćwiczenia retrakcji (cofania głowy w płaszczyźnie strzałkowej)

    • masaż poprzeczny rejonu objętego bólem

    • kinesiotaping

     Dokładne informacje jak wykonywać autoterapię znajdziecie w filmie poniżej.

    Zapraszam na konsultację online

     

     

     

     

     

     

     

     

     Uwaga – jeszcze raz przypominam o niebagatelizowaniu bólów głowy. Przed wykorzystaniem wiadomości z filmów należy skonsultować się z lekarzem.

     

  • dyskopatia lędźwiowa - terapia cz. 3

     W trzeciej części artykułu na temat postępowania terapeutycznego w dyskopatii odcinka lędżwiowego, opiszę kilka ćwiczeń na głębokie stabilizatory kręgosłupa.

     Jeżeli bóle rwy kulszowej są mniejsze i rzadsze, przczulica w rejonie L-S zniknęła, można zaczynać ćwiczenia wzmacniające. Jednym z najważniejszych i najsilniejszych mm zaliczanych do tej grupy, w oparciu o badania (Richardson,OSullivan) jest m.multifidus (wielodzielny). Od sprawności tego mięśnia zależy prawidłowe ustawienie oraz stabilizacja kręgosłupa. Kontroluje ruch między kręgami oraz ochrania cały segment wraz z dyskiem przed tzw siłami ścinającymi. Udowodniono, że na kilka mikrosekund przed wykonaniem ruchu ciała, mięsień napinając się usztywnia kręgosłup zabezpieczając go podczas przemieszczania.

      Połóż się na plecach z nogami ugiętymi w kolanach, łokcie oprzyj o podłoże. Pod lędźwie podłóż wałek (np. ręcznik).Wypuść powietrze z brzucha, a następnie próbuj wciskać odcinkiem L-S podkładkę w podłoże. Jeśli nie będzie sprawiać to problemu dodaj dociskanie łokci do podłoża. Poczujesz jak twoje całe plecy są napięte wraz ze stawami żuchwy. Utrzymaj napięcie 10 sekund i powtórz to 10-20 razy. Nie może wytwarzać się ból, jedynie możesz odczuwać zwykły brak siły. Odcinek ten jest bardzo osłabiony.

     Kiedy czujemy się mocniejsi w odcinku L-S, można przejść do trudniejszej wersji ćwiczenia z uaktywnieniem tylnej grupy mięśni ud i pośladków. Wykorzystać można piłkę rehabilitacyjną, siedzisko fotela lub wersalki. Całość wykonujemy jak wyżej, jedynie dodajemy nacisk piętami na piłkę. Nastąpi dodatkowo napięcie ud.

     Mięsień wielodzielny można ćwiczyć także z mm brzucha. Skrzyżuj ręce na klatce piersiowej. Podczas dociskania kręgosłupa j/w w podłoże, staraj się unieść głowę wraz z łopatkami do góry. Poczujesz jak mm brzucha napinają się (prosty brzucha). Unoszenie głowy może być również na skos, aktywizują się wówczas mm skośne brzucha. Spróbuj także z piłką.

     Na zakończenie ćwiczenie rozciągające mięsień czworoboczny lędźwi. Z moich obserwacji wynika, że przeciążenia i osłabienia tego mięśnia leżą u podstaw 80 % bólów pleców (pomijając nagłe urazy), które mogą rozwinąć się w poważniejsze jednostki chorobowe.

       Leżąc na boku, zginamy kolano i dotykamy podłoża. Całą kończynę górną odchylamy do tyłu i pozostawiamy sile ciężkości, aby swobodnie opadała. W zależności od wielkości skrętu poczujesz rozciąganie od łopatek do stawów biodrowych. Stosować to ok 3 - 4 min, na każdym boku.

       WAŻNE! W trakcie wykorzystywania powyższych informacji lub wykonywania ćwiczeń powinno się być pod kontrolą lekarza lub fizjoterapeuty, który skoryguje i włączy odpowiednie postępowanie rehabilitacyjne do leczenia twojej choroby.

    Artykuł wyłącznie informacyjno-poglądowy oparty na doświadczeniu autora , który jest fizjoterapeutą.Wszelkie wątpliwości należy skonsultować z lekarzem lub fizjoterapeutą.

    Poniżej film  z kanału youtube na w/w temat. Zapraszam do subskrypcji i udostepniania.

     

     

  • kontakt

    Zapraszam do kontaktu:

    Mirosław Bąk - fizjoterapeuta i administrator www.dorehabilitacji.pl

    Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

    501 463 913

    Śląsk, Racibórz

  • najnowszy film na kanale youtube

     Najnowszy film na kanale dorehabilitacji.pl poświęcony jest zespołowi mięśni pochyłych szyi, który może być przyczyną bólu promieniującego do całej ręki

                                                                                                             

     

    Zapraszam do subskrypcji i udostępniania.

    Jeśli uważasz mój kanał "dorehabilitacji.pl" na youtube za potrzebny i wartościowy - to zapraszam do wsparcia kanału na https://zrzutka.pl/n56d7m 

     

     

     

     

  • o mnie

     Dyplomowany fizjoterapeuta z 25 letnim doświadczeniem zawodowym.

    Główne działy zainteresowania to:

    - choroby kręgosłupa

    - rehabilitacja po urazach ortopedycznych

    - fizjoterapia w sporcie

    - rehabilitacja ogólnorozwojowa dla osób leżących w domu

    - fizjoterapia w cukrzycy

     

     

    Wykształcenie:

    Dyplom Fizjoterapeuty

    Dyplom Terapeuty Manualnego

    Szkolenia

    1. Postępowanie fizjoterapeutyczne w terapii blizn 

    2. Postępowanie fizjoterapeutyczne w chorobie zwyrodnieniowej stawów

    3. Zastosowanie terapii manualnej Kaltenborna – Evjentha w diagnostyce i leczeniu schorzeń układu ruchu

    4. Nowoczesna elektroterapia przeciwbólowa i przeciwzapalna prądami małej i średniej częstotliwości

    5. Głęboka oscylacja w terapii obrzęków, ran oraz powysiłkowej regeneracji mięśni

    6. Koncepcja kompleksowej terapii obrzęków wg dr Asdonka

    7. Koncepcja McConnel narzędzia pracy fizjoterapeuty 

    8. Wykorzystanie trakcji w leczeniu zespołów bólowych kręgosłupa

    9. Wykorzystanie oporu elastycznego w pracy z pacjentem ze schorzeniami narządu

    10. Zastosowanie laseroterapii wysokoenergetycznej w praktyce fizjoterapeutycznej

    11. Diagnostyka i leczenie zachowawcze Wysiłkowego Nietrzymania Moczu

    12. Mikrokinezyterapia w praktyce

    13. Sprzedaż i marketing usług rehabilitacyjnych

     

     

     

    Prowadzę kanał na YouTube dorehabilitacji.pl

    gdzie w prosty sposób tłumaczę i pokazuję jak ćwiczyć w schorzeniach układu ruchu, chorobach neurologicznych oraz profilaktyce przeciwbólowej.

     

    Założyłem i prowadzę serwis internetowy dla osób z cukrzycą www.glukoza.pl

     

    Od kilku lat prowadzę wykłady i warsztaty dla słuchaczy uniwersytetów trzeciego wieku (Racibórz, Kuźnia Raciborska, Nędza). Główne tematy to profilaktyka i autoterapia w schorzeniach układu ruchu.

    Media o mnie:

    https://www.nowiny.pl/raciborz/150857-seniorzy-poznaja-przepis-na-zdrowy-kregoslup.html

    https://www.nowiny.pl/140842-z-kijkami-na-lesna-polane.html

    Przeprowadzam szkolenia dla pracowników na temat profilaktyki przeciwbólowej oraz ergonomii miejsca pracy w ramach akcji „Pracuj bez bólu”

    Zainteresowania:

    - wypady rowerowe

    - wschodnie sztuki walki

    - wspinaczka skałkowa

    kontakt: Bąk Mirosław 501 463 913    Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

  • Pomoc fizjoterapeuty online

    Wiedząc jak ciężko w dzisiejszych czasach o konsultację specjalistyczną w realu, zapraszam potrzebujących do kontaktu. Może będę mógł pomóc lub nakierować na dalsze postępowanie fizjoterapeutyczne - "Zostań w domu"

     Indywidualne podejście do Twojego problemu, ewentualna rozmowa telefoniczna, utworzenie maila zawierającego ćwiczenia to mój czas, który muszę poświęcić aby najlepiej Ci pomóc. Dlatego zapraszam do wsparcia mojego kanału dorehabilitacji.pl poprzez portal https://zrzutka.pl/n56d7m

    Jak działa pomoc (porada online)?

    1. Zadzwoń na 501 463 913 lub wyślij maila na Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. w celu wstępnej weryfikacji Twojego problemu. Jeśli nie będę mógł odebrać - oddzwonię.

     Jest to potrzebne ponieważ, muszę dowiedzieć się czy jestem w stanie Ci pomóc, a Twój problem leży w zakresie mojej wiedzy i doświadczenia z fizjoterapii. Jeśli zdecyduję, że nie mogę pomóc, to zaproponuję Ci gdzie i u kogo można ewentualnie szukać dalszej pomocy.

    2.Prześlij na Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. opisy badań, zdjęcia (MRI, TK, RTG) jeśli takie masz. Opisz dokładnie historię i aktualny stan urazu (choroby), możesz dołączyć własne zdjęcia np spuchnięty staw skokowy. W temacie maila wpisz: pomoc oraz imię i nazwisko.

     Pamiętaj!!! Zgodnie z przepisami Twoje dane choroby to tzw dane wrażliwe. Korzystając z mojej pomocy zgadzasz się na wykorzystanie Twoich danych wyłącznie do celów mojej pomocy w Twojej chorobie. Nie będą udostępniane osobom i instytucją trzecim. Dane będą tylko w mojej poczcie, nie będą na koncie serwera oraz w żadnej bazie danych. W celu ochrony w/w danych, po zapoznaniu się z historią choroby Twój e-mail wraz ze wszystkimi danymi zostanie trwale usunięty z mojej poczty. 

    Wesprzyj kanał na https://zrzutka.pl/n56d7m  

    Wsparcie kanału 50 zł - otrzymasz indywidualną pomoc drogą mailową.

    - szczegółowa analiza opisu, zdjęć badań diagnostycznych oraz aktualnie opisanych objawów.

    - dobór odpowiednich ćwiczeń na bazie filmików z mojego kanału. Wskazania i przeciwwskazania dla Twojego problemu

    - informacja gdzie, do kogo i jak prowadzić terapię

    Dodatkowo przysługuje Ci dodatkowy mail w razie wątpliwości.

    Wsparcie kanału 100 zł - otrzymasz indywidualną pomoc drogą mailową wraz z konsultacją telefoniczną.

    - szczegółowa analiza opisu, zdjęć badań diagnostycznych oraz aktualnie opisanych objawów

    - rozmowa telefoniczna lub poprzez komunikator internetowy podczas której postaram się odpowiedzieć na Twoje pytania

    - dobór odpowiednich ćwiczeń na bazie filmików z mojego kanału. Wskazania i przeciwwskazania dla Twojego problemu

    - informacja gdzie, do kogo i jak prowadzić terapię

    Przysługuje Ci dodatkowy mail.

    Możesz także skorzystać zupełnie za darmo z porad na moim kanale na youtube:

                                                        https://www.youtube.com/channel/UC6dmD_EVHJFRqoH8xXrOUig

     

     3. Po analizie dokumentów, odpowiem mailowo lub umówimy się na kolejną rozmowę telefoniczną lub massengerem. Potrzebuję tych kilku godzin na przygotowanie się do odpowiedzi na Twoje pytania. Do każdego problemu podchodzę indywidualnie.

    Zapraszam na: https://www.facebook.com/Fizjoterapia-dorehabilitacjipl-204503956227831/ 

    oraz do grupy https://www.facebook.com/groups/dorehabilitacji/?source_id=204503956227831

    Teraz już wszystko jasne, zapraszam do kontaktu

     

     

  • Przykurcz Dupuytrena

     Choroba Dupuytrena inaczej przykurcz rozcięgna dłoniowego została opisana w 1831r. Powoduje przykurcz  zgięciowy palców jako następstwo bliznowacenia rozcięgna. Istnieją trzy teorie powstania choroby: uwarunkowana genetycznie, skojarzona z uszkodzeniem n. łokciowego oraz urazowa.

     Podział i objawy kliniczny przykurczu wg M.Iselina:

    I - guzki na dłoniowej powierzchni ręki lub na grzbietach palców bez ich przykurczu,

    II - przykurcze palców w stawach śródręczno- paliczkowych,

    III - zmiany jak w stopniu I i II z dodatkowym przykurczem w bliższych stawach międzypaliczkowych,

    IV - rozległe przykurcze palców z przeprostem w stawach międzypaliczkowych dalszych oraz znacznym zwłóknieniem miękkich tkanek ręki.

     

     

    przykurcz dupuytrena

     

     

     

     Z moich obserwacji wynika że, czynnikiem dodatkowym jest praca powodująca przeciążenie dłoni i nadgarstka. Objawem wskazującym na początek procesu zapalnego jest ból dotykowy ścięgna palca serdecznego i wyraźnie wyczuwalny tam guzek.

     

     

    rejon objęty chorobą dupuytrena

       
     
     

     Następnie obserwuje się problem przy prostowaniu palca z charakterystycznym trzaskiem. Jest to ostatni moment, kiedy możliwe jest zahamowanie procesu chorobowego. Jeżeli nie rozpocznie się rehabilitacji, w krótkim okresie czasu dojdzie do braku czucia, zmian w aparacie więzadłowo-stawowym a nawet do martwicy. W tym stadium jedynym leczeniem będzie operacja a następnie długa rehabilitacja całej ręki.

     Usprawnianie rozpoczynamy od głębokiego rozcierania poprzecznego w miejscu bólu. Masaż powinno prowadzić się jak najczęściej (przed tv, jadąc autobusem itd.). Ma stać się to nawykiem.

     

     

    rozcieranie przykurczu dupuytrena

     

     

     

    W przypadku dużego bólu w początkowej fazie rozcierać możemy całą dłonią.

     

     

    rozcieranie przykurczu dupuytrena

     

     

     

    Uwaga! Masujemy na całej długości dłoni, aż do przedramienia.

    Następnie przechodzimy do rozciągania ścięgna. Ćwiczenie wykonujemy przy pomocy drugiej reki.

    Poniżej dwie wersje: rozciąganie całej grupy mięśni zginaczy dłoni i przedramienia

     

     

    rozciaganie przykurczu dupuytrena

     

     

    Dodatkowo powinno się oszczędnie pracować dłonią i uzbroić w cierpliwość, wykonywanie systematycznie w/w praktyk zaowocuje poprawą stanu ścięgna.

    W trakcie usprawniania konieczne są zabiegi w gabinecie fizjoterapeuty (mobilizacja stawów, laser, ud, jonoforeza) pozwoli to na jeszcze lepsze efekty terapeutyczne i ewentualne uniknięcie operacji.

    W latach osiemdziesiątych XX wieku Bradlow i Mowat przestawili wyniki badań, na podstawie których dowiedli, że choroba Dupuytrena znacznie częściej występuje u mężczyzn uzależnionych od alkoholu. W 1987 roku Atalii przedstawił korelacje pomiędzy czynnikami predysponującymi do wystąpienia choroby Dupuytrena. Uważał, że najmniejszym czynnikiem ryzyka jest wiek, następnie spożycie alkoholu, płeć i wcześniejsze urazy. Attali podzielił badanych na trzy grupy.

    Pierwszą grupę stanowili mężczyźni z rozpoznaną choroba alkoholową, u których występowały schorzenia wątroby. Druga grupę stanowili chorzy, u których występowały schorzenia wątroby, ale nie byli uzależnieni od alkoholu. Pacjenci zakwalifikowani do grupy trzeciej stanowili grupę kontrolną. W przeprowadzonych badaniach częstość występowania choroby Dupuytrena wyniosła: 43% w grupie pierwszej, 34% w grupie drugiej, i 14% w grupie trzeciej. W podobnych badaniach Noble wykazał, że częstotliwość występowania przykurczu rozcięgna dłoniowego u osób z chorobą alkoholową wynosi 28%.

    Poniżej film z kanału youtube. Zapraszam do subskrypcji i udostępniania.

     

     

       

     

     

    Artykuł informacyjno-poglądowy oparty na własnej praktyce w pracy z pacjentem. Przed wykorzystaniem poniższych informacji należy skonsultować się z lekarzem lub fizjoterapeutą.

     

     

                      

  • Stabilizacja kręgosłupa poprzez ćwiczenia mięśni oddechowych

    W wzmacnianiu głębokich stabilizatorów kręgosłupa wykorzystywane są bardzo często ćwiczenia oddechowe. Głównym zadaniem ćwiczeń oddechowych jest ułatwienie pracy serca, poprawienie wydolności płuc, obniżenie stresu oraz doprowadzenie tlenu do wszystkich części ciała. Internet jest pełny porad i przykładów. Ten artykuł ma na celu pokazać jak można wykorzystać jedno z w/w ćwiczeń aby wzmocnić stabilizację kręgosłupa. Bardzo przydatne dla osób z dyskopatią oraz dla pacjentów po zabiegu operacyjnym na dysku.

     Jednym z głębokich stabilizatorów kręgosłupa jest mięsień poprzeczny brzucha, który wytwarza tzw tłocznię brzuszną. Skurcz tego mięśnia następuje podczas wydechu, a rozciąganie w trakcie wdechu. Uaktywnienie mięśnia jest bardzo proste.

     Wystarczy położyć się na plecach. Można zgiąć nogi w kolanach, zależy od stanu naszego kręgosłupa i etapu terapii. Kładąc obie dłonie na brzuchu w okolicach kolców biodrowych przednich (chcemy wzmocnić stabilizację kręgosłupa) lub na ostatnich żebrach (interesują nas ćwiczenia oddechowe) zaczynamy głęboki wdech nosem. Napełniamy brzuch. Staramy nie ruszać klatką piersiową. Po np. 3 sekundach następuje wydech (wydmuch) ustami. Dla wzmocnienia pracy możemy położyć książkę, która spełni rolę ciężarka.

     Uwaga! W przypadku gdy leczymy kręgosłup napięcie w/w mięśnia (wydech) powinien być do ok 30% max. W pozostałych przypadkach może to być wydmuch maksymalny. Kiedy to osiągniemy aktywujemy mięsień wielodzielny w odcinku lędźwiowym.

     

    Zapraszam na pomoc fizjoterapeutyczną online.

    Poniżej filmik na powyższy temat.

     

     

     

     

     

  • staw kolanowy anatomia

     Staw kolanowy (articulatio genus) - największy staw ciała człowieka. Jest to staw złożony (zawiasowy zmodyfikowany) - łączą się tu kość udowa i kość piszczelowa (strzałka nie buduje stawu kolanowego). Staw współtworzy trzeszczka w postaci rzepki. Posiada dwie łącznotkankowe łąkotki dopasowujące do siebie powierzchnie stawowe w czasie ruchów. Funkcjonalnie jest to staw zawiasowy, umożliwiający ruchy zginania i prostowania, ale w zgięciu (z wyjątkiem maksymalnego) możliwe są również ruchy rotacyjne. Wzmocniony jest więzadłami zewnętrznymi (pobocznymi oraz torebki stawowej) oraz dodatkowo bardzo silnymi więzadłami wewnętrznymi - więzadłem krzyżowym przednim i tylnym.

     Staw kolanowy jest narażony na przeciążenia związane z potężną siłą mięśnia czworogłowego uda (ciąg na rzepkę max. 300 kg). Ponadto jest drugim najbardziej obciążanym stawem człowieka (po stawia skokowym).

     W stawie kolanowym łączą się trzy kości: kość udowa, kość piszczelowa i rzepka. Główkę stawu tworzą wypukłe kłykcie kości udowej, natomiast jego panewkę lekko wklęsłe kłykcie kości piszczelowej i powierzchnie stawowe rzepki.

    • połączenie pomiędzy kością udową a kością piszczelową (staw udowo-piszczelowy, art. femoro-tibialis):
      • kłykieć boczny kości udowej (condylus lateralis femoris) - powierzchnia stawowa kłykcia bocznego kości piszczelowej (condylus lateralis tibiae)
      • kłykieć przyśrodkowy kości udowej (condylus medialis femoris) - powierzchnia stawowa kłykcia przyśrodkowego kości piszczelowej (condylus medialis tibiae)

    • połączenie pomiędzy kością udową a rzepką (staw udowo-rzepkowy, art. femoro-patellaris)
      • kłykieć boczny kości udowej (condylus lateralis femoris) - powierzchnia stawowa rzepkowa boczna (facies articularis lateralis patellae)
      • kłykieć przyśrodkowy kości udowej (condylus medialis femoris) - powierzchnia stawowa rzepkowa przyśrodkowa (facies articularis medialis patellae)

    Kłykcie kości udowej na powierzchni dolnej są płaskie, dzięki czemu bardzo dobrze przylegają do kłykci kości piszczelowych, a tym samym stabilizują staw w pozycji wyprostowanej. Podobnie jak w innychstawach torebka stawowa składa się z dwóch warstw: zewnętrznej błony włóknistej i wewnętrznej błony maziowej. Inaczej niż w innych stawach przebieg obu błon nie jest jednakowy. Błona włóknista torebki stawowej stawu kolanowego na powierzchni przedniej rozpięta jest między brzegami powierzchni stawowychkości udowej, rzepki ipiszczeli. Na stronie tylnej przymocowuje się do kresy międzykłykciowejkości udowej i biegnie do kości piszczelowej w okolicach chrząstki stawowej. Błona maziowa ma nieco inny przebieg, gdyż z tyłu omija pole międzykłykciowe i więzadła krzyżowe - wyłączając je w ten sposób z jamy stawowej. Pomiędzy obiema warstwami znajduje się ciało tłuszczowe podrzepkowe (corpus adiposum infrapatellare) wypełniające przestrzenie powstające podczas ruchów stawu kolanowego.

    Łąkotki (łac. menisci) - dwa elastyczne twory, zbudowane z tkanki chrzęstnej włóknistej leżące pomiędzy kością udową a piszczelową, będące elementami dodatkowymi stawu kolanowego. Wyróżniamy łąkotkę boczną i łąkotkę przyśrodkową, nieco różniące się wielkością. Ich zadanie polega na:

    - pogłębieniu i dopasowaniu do siebie powierzchni stawowych stawu kolanowego (pomiędzy kością udową a piszczelą)

    - umożliwienie ruchów obrotowych w zgiętym stawie kolanowym, poprzez przesuwanie się ich na powierzchni stawowej górnej kości piszczelowej.

     Dzielą staw kolanowy na dwa piętra: górne i dolne. W piętrze górnym (łąkotkowo-udowym) wykonywane są przede wszystkim ruchy zginania i prostowania kolana, natomiast w piętrze dolnym (łąkotkowo-piszczelowym) przede wszystkim ruchy rotacyjne. Na przekroju poprzecznym mają kształt trójkąta prostokątnego, zwróconego podstawą na zewnątrz, zrośniętego z torebką stawową. Powierzchnia przylegająca do kości piszczelowej jest płaska, górna przylegająca do kłykcia kości udowej jest wklęsła.

    Obie łąkotki ustawione są swoimi rogami do środka powierzchni stawowej, gdzie przytwierdzone są do kości piszczelowej przy pomocy pasm łącznotkankowych. Dodatkowo,od przodu połączone są ze sobą przez więzadło poprzeczne kolana.

    Więzadła poboczne (łac. Ligamenta collateralia) silnie wzmacniają staw kolanowy po obu jego stronach. Są mocno napięte, kiedy kolano jest wyprostowane. Wówczas stabilizują staw - na tym polega ich główne znaczenie. W położeniu zgiętym rozluźniają się i umożliwiają ruchy obrotowe (rotacyjne). Z powodu ich obecności w stawie kolanowym niemożliwe są ruchy odwodzenia i przywodzenia kolana.

    Węzadło poboczne piszczelowe (łac. Ligamentum collaterale tibiale) - Główną funkcją tego więzadła jest ograniczenie nadmiernej koślawości oraz rotacji zewnętrznej piszczeli. (łac. Ligamentum collaterale fibulare) - główna rola tego więzadła polega na ograniczaniu szpotawości kolana.

    Więzadło poboczne strzałkowe-główna rola tego więzadła polega na ograniczaniu szpotawości kolana.

    Więzadła związane z rzepką:

    - więzadła tylnej powierzchni torebki stawowej:

    - więzadło podkolanowe skośne (łac. Ligamentum popliteum obliquum) - wzmacnia ścianę tylną torebki stawowej. Więzadło to hamuje nadmierne prostowanie stawu i ruchy obrotowe.

    - więzadło podkolanowe łukowate (łac. Ligamentum popliteum arcuatum)

    Więzadła krzyżowe:

    - więzadło krzyżowe przednie (łac. Ligamentum cruciatum anterius) - Najważniejsza rola tego więzadła polega na ograniczaniu przedniego względem kości udowej, ograniczaniu nadmiernego zgięcia i wyprostu oraz forsownego koślawienia i szpotawienia w wyproście i w zgięciu.

    - więzadło krzyżowe tylnie (łac. Ligamentum cruciatum posterius) -budowa więzadła gwarantuje jego podstawową funkcję, jaką jest zabezpieczenie tylnego przemieszczania piszczeli oraz ograniczanie maksymalnego wyprostu i zgięcia.

    Więzadła związane z łąkotkami:

    - więzadło poprzeczne kolana (łac. Ligamentum transversum genus) łaczy ze sobą rogi przednie łąkotek.

    - więzadło łąkotkowo-udowe przednie (łac. Ligamentum meniscofemorale anterius)

    - więzadło łąkotkowo-udowe tylnie(łac. Ligamentum meniscofemoraleposterius)

  • Szkolenie z ergonomii pracy

    Program szkoleń "Pracuj bez bólu" to wykłady teoretyczne połączone z warsztatami praktycznymi. Oferta skierowana jest do firm i instytucji dla których, dobro pracownika jest równoważne z zyskiem ekonomicznym. 

     Długotrwałe przebywanie w jednej pozycji (praca za biurkiem, kierowanie pojazdem), praca fizyczna o powtarzalnym charakterze, wielogodzinna praca w niewygodnych pozycjach czy brak możliwości relaksu podczas pracy, powoduje występowanie przeciążeń. Zwiększone napięcia mięśniowe, doprowadza do bólu, a w relultacie przyczynia się do zmian zwyrodnieniowych kości, stawów i mięśni. We wczesnym okresie objawiają się dyskomfortem, sporadycznymi dolegliwościami bólowymi, następnie nasilają się lub wywołują ograniczenie ruchomości i przeradzając się w schorzenie. W początkowej fazie można temu zaradzić i odwlec w czasie występowanie patologi która uniemożliwia skupienie się na obowiązkach.

     Podczas szkolenia pracownik uczy się jak działa relaksacja i rozciąganie przemęczonych mięśni, poznaje różnorodne ćwiczenia dopasowane do charakteru pracy. Ćwiczenia są proste i nie męczące, a co najważniejsze ich wykonywanie nie będzie wzbudzać uśmiechów innych. Nabyta wiedza i umiejętności będą idealnym dodatkiem do ćwiczeń na siłowni, fitness czy uprawianiu sportu. Dzięki kilku prostym ruchom uczestnicy uczą sięzniwelować napięcia, a co najważniejsze uzyskają wewnętrzne zadowolenie. Ponadto poznająjak prawidłowo ustawćbiurko, fotel oraz odpowiednio zastosować produkty ergonomiczne.

    CEL:

    Szkolenie ma na celu przyswojenie najważniejszych informacji, jak zachować pełnie zdrowia w trakcie przewlekłej pracy biurowej, a także na zdobycie umiejętności samodzielnego radzenia sobie z dolegliwościami związanymi z bólem pleców, karku, głowy oraz z ogólnymi napięciami. Podczas szkolenia uczestnicy nabędą umiejętności ustawienia swojego stanowiska pracy pod względem ergonomicznym. Proste do wykonania ćwiczenia biurowe oraz techniki automasażu pozwolą zadbać o kręgosłup w czasie przewlekłej pracy siedzącej.

     

     

  • Terapia mięśnia piersiowego mniejszego

     Mięsień piersiowy mniejszy należy do mięśni klatki piersiowej. Położony jest pod bardziej znanym mięśniem piersiowym większym. Przyczepia się do części kostnych żebra 2 i/lub 3 oraz 4 i 5 a kończy na wyrostku kruczym łopatki. Jego funkcją jest obniżanie barku a wraz z mięśniem piersiowym większym, zębatym przednim, i podobojczykowym, wysuwanie obręczy kończyny górnej do przodu. Bierze udział w oddychaniu unosząc żebra podczas wdechu. W rejonie jego przyczepu końcowego przebiega wiele innych struktur anatomicznych. Dlatego jego dysfunkcja ma wpływ na powstanie tzw zespołu górnego otworu klatki piersiowej, bóle obręczy barkowej, m. dwugłowego. Może powodować bóle głowy oraz karku. Długotrwały przykurcz mięśnia doprowadza do ustawień kompresyjnych i podrażnia np. nerw pośrodkowy, splot barkowy i/lub naczynia krwionośne (tętnica podobojczykowa). Ucisk w tym rejonie obojczyka powoduje bóle promieniujące do palców dłoni. Objawy mogą występować także bez konkretnego urazu. Osoby które mają złą budowę ciała tzw zespół posturalny czyli: wysuniętą głowę do przodu, przesunięte barki do przodu, zniesiona lordozę szyjną, tzw niechlujna postawę również mogą mieć problem z w/w mięśniem.

      Aby terapia, rehabilitacja przyniosła poprawę należy poznać przyczynę. Jeśli mięsień uległ naciągnięciu lub naderwaniu włókien mięśniowych należy rozpocząć ćwiczenia wykorzystując skurcz koncentryczny i ekscentryczny w zakresie bez bólowym. Można tutaj wykorzystać taśmę rehabilitacyjną. Nie należy go rozciągać.

     W przypadku złej budowy ciała o której pisałem wyżej można od razu rozpocząć delikatne rozciąganie mięśnia oraz unikać ćwiczeń wzmacniających. Należy się skupić na ćwiczeniach ściągających łopatki do kręgosłupa.

     Poniższy film pokazuje kilka przykładów ćwiczeń w zależności od przyczyny dysfunkcji mięśnia piersiowego mniejszego.

     Przed wykorzystaniem wiadomości z filmu należy skonsultować się z lekarzem lub fizjoterapeutą. Zapraszam do subskrypcji i udostępniania.

     

     

     

     

     

     

     

  • Wysiłek fizyczny a odchudzanie

     Moda na uprawianie sportu zwiększa się z każdym rokiem. Coraz więcej osób zaczyna lub wznawia swoją przygodę z aktywnością fizyczną na powietrzu. Motywy będą różne: kondycja, polepszenie wydolności krążeniowo- oddechowej, lepsze samopoczucie z powodu większej ilości endorfin oraz spalenie tkanki tłuszczowej. Tu opiszę jak zrzucić kilka zbędnych kilogramów uprawiając bieg lub nordic-walking. Co do metodologi biegów i chodów odsyłam do innych stron www.

     W trakcie uprawiania sportu nasz organizm, w tym mięśnie potrzebują energii (cząstki ATP). Zapasy ATP są jednak bardzo małe, wystarczają na kilka sekund wysiłku, po czym organizm szuka innego źródła energii. Są to w kolejności : fosfokreatyna ( ok. 10 s wysiłku), węglowodany (ok. 1 godziny) oraz na końcu tłuszcze. Pozyskiwanie energii odbywa się na drodze tlenowej (aerobowej) i beztlenowej (anaerobowej). Nas interesować będzie umiejętności czerpania mocy z drogi tlenowej ponieważ tu spalamy głównie tłuszcze. Cała energia wytwarzana jest z tlenu jaki wdychamy wraz z powietrzem w trakcie wysiłku.

    Kiedy wiadomo, że wykorzystujemy tlen i spalamy tłuszcze?

    Z pomocą przyjdzie nam tu wartości tętna (ilość uderzeń serca na minutę). Aby efektywnie spalać tkankę tłuszczową nasz wysiłek powinien oscylować w okolicy 60% - 65% wartości tętna maksymalnego. Czym szybciej biegniesz tym masz szybsze tętno i zaczynasz spalać węglowodany, ponieważ mięśnie potrzebują szybkiej energii.

     Jak to ustalić?

     Potrzebujemy wartość tzw. tętna spoczynkowego oraz tętna maksymalnego. Na początku określamy tzw tętno spoczynkowe (TS). Jest to ilość uderzeń serca, które mierzymy zaraz po przebudzeniu, przykładając palce do tętnicy szyjnej. Badanie wykonujemy w czasie 10 sekund i mnożymy przez 6. Następnie po gruntownej rozgrzewce (ok 20 min) wykonujemy bardzo intensywny wysiłek (na granicy wytrzymałości) przez 4 min. Musi to być wykonane uczciwie. Pomiar tętna po tym wysiłku da nam wartość naszego tętna maksymalnego (TM). Jeśli nie mamy ochoty męczyć się, to do określenia tętna maksymalnego możemy wykorzystać wzór:

    tętno max = 202 - (0,55 x wiek) mężczyźni

    tętno max = 216 - (1,09 x wiek) kobiety

    Teraz zostaje nam odjąć:

    TM – TS = TMS otrzymamy tzw. skorygowane tętno maksymalne.

    Następnie mnożymy:

    TMS x np. 60% = X (otrzymujemy pewną liczbę). Jeśli teraz do wartości X dodamy TS (tętno spoczynkowe) otrzymamy wartość tętna jakie powinniśmy mieć podczas treningu. Jeśli również, obliczymy dla 65% - powstaną nam widełki między którymi musimy utrzymać wartość tętna. Jest to metoda Karvonena.

     Pomiar tętna odbywa się na aorcie szyjnej lub na nadgarstku. Przykładamy palce i w okresie 10 s liczymy ilość uderzeń, a następnie mnożymy x 6.

    Dla osób, które bardziej ambitnie podejdą do treningów polecić można pulsometr. Jeśli chcesz schudnąć musisz pilnować tempa biegu (chodu) w okolicy 60% - 65% tętna max aby doprowadzać do spalanie tłuszczy.

     Dla wszystkich, którzy nie chcą bawić się w obliczanie i pilnowanie tętna jest ogólna zasada: tempo wysiłku nie może spowodować, przyśpieszonego bicia serca, zadyszki, a rozmowa w trakcie, nie powinna przysparzać problemu (tempo może wydawać się zbyt wolne, ale o to chodzi). Masz czuć jedynie kilometry w mięśniach. Najlepszy efekt spalania tkanki tłuszczowej jest 2 - 3 godziny po ok. 2 godzinnym treningu dla osób początkujących (1,5 godz dla wytrenowanych). Jeśli chcesz schudnąć musisz pilnować tempa biegu (chodu) w okolicy 60% - 65% tętna max aby doprowadzać do spalanie tłuszczy.