Rehabilitacja

manu

dorehabilitacji.pl porady z fizjoterapii

A A A

porada on line

  • Łąkotka - program rehabilitacji po operacji

     Głównym celem usprawniania łąkotki po zabiegu operacyjnym (np szycie) jest kontrola stanu gojenia urazu oraz przywrócenie pełnej funkcji stawu kolanowego. Program ćwiczeń powinien być dostosowany indywidualnie. Czas przechodzenia na kolejne etapy jest umowny, zależny od typu, lokalizacji, wielkości uszkodzenia, powikłań, wieku pacjenta. Zewnętrzne uszkodzenia, ze względu na lepsze unaczynienie wykazują szybszą tendencje gojenia. Podczas gdy wewnętrzne, o mniej unaczynionej strukturze goją się dużo gorzej. Jest to związane z różnicą w budowie anatomicznej stawu kolanowego po obu stronach. Po stronie zewnętrznej łąkotka, więzadło boczne poboczne oraz torebka stawowa nie są zrośnięte, zaś po stronie wewnętrznej wszystkie te struktury są wspólnie połączone. Fizjoterapeuta powinien pamiętać także o korygowaniu planu usprawniania w przypadku postępowania z jednoczesnym szyciem łąkotki i rekonstrukcji więzadeł.

     

    Zapraszam na konsultację online

     

    Aby rehabilitacja była efektywniejsza i szybsza, należy pacjenta zakfalifikowanego do zabiegu odpowiednio przygotować przed zabiegiem. Korzysta się wówczas ze wszystkich dostępnych ćwiczeń w celu: 

    uzyskania jak największego, symetrycznego zakresu ruchu (szczególnie przeprostu)

    uzyskanie maksymalnej możliwej siły mięśniowej

    nauka prawidłowego chodu lub chodzenia o kulach

    ćwiczenia propriocepcji w warunkach bezpiecznych,stretching mięśni kończyny dolnej

     

    Rehabilitacja po zabiegu 0 – 3 tydzień

    Obecnie proponuje się opuszczenie szpitala w pierwszej dobie po operacji. Zwraca się uwagę na zabezpieczenie przeprostu oraz zakresu zgięcia w kolanie. Zabezpiecza to łąkotkę stwarzając warunki lepszego leczenia. Wykorzystuje się specjalną orteze stawu kolanowego. Pierwsze 2 tygodnie orteza powinna być noszona być 24 godziny a przez kolejne 4 tylko w dzień (chyba, że nie odzyskano pełnego wyprostu). Zaraz po operacji ortezę ustawia się w zakresach: 0 stopni wyprostu i 90 stopni zgięcia. Należy zaznaczyć, że w pewnych przypadkach można odstąpić od stosowania ortezy w przypadku uszkodzeń zewnętrznych części łąkotki. W tym czasie nie obciąża się operowanej nogi w trakcie chodzenia o kulach. Chodzenie oraz utrzymywanie pozycji pionowej (pionizacja) powinno trwać maksymalnie 2 godziny w ciągu doby. Zaleca się wprowadzenie terapii zimnem. Najprostrza to protokół PRICE MM. Osoby korzystające z pomocy gabinetu rehabilitacji mogą  stosować krioterapię. 

    Częściowe obciążenie wprowadza się w przeciągu pierwszych kilku tygodni po zabiegu. Jest to nacisk nogi operowanej ok 20% wagi ciała. Na filmie pokazuję jak dokładnie dobrać odpowiednie obciążenie.

     

     

    Na poczatek używa się dwóch kul łokciowych. Następnie etapami przechodzi się na jedną. W przypadku uszkodzeń po stronie zewnętrznej, pełne obciążenie wprowadza się znacznie szybciej (np już po 3 tygodniach). W przypadku uszkodzeń wewnętrznych pełne obciążenie następuje w okresie 6-8 tygodni. Siła nacisku (obciążenie) i czas używania kul uzależniona jest nie tylko od rodzaju uszkodzenia, ale także od indywidualnego przebiegu rehabilitacji.

    Zabiegi z fizykoterapii i kinezyterapii wprowadza się jak najszybciej. Ich uzupełnieniem jest świadome wykonywanie indywidualnie dobranych ćwiczeń w warunkach domowych. Warto stosować okład z lodu na operowany staw co 2 - 4 godziny na ok 8 min, a nastepnie z uniesioną kończyną odpoczywać 20 min. Kończyna operowana powinna być w ciągu dnia uniesiona tak, aby kolano znajdowało się powyżej biodra a stopa powyżej kolana.

    Profesjonalna fizjoterapia powinna wprowadzać zgodnie z zaleceniami lekarza i fizjoterapeuty:

    - ćwiczenia bierne w zakresie bez bólu przy udziale fizjoterapeuty, do otrzymania pełnego wyprostu 

    - ruchy samowspomagane

    - ćwiczenia czynne zgięcia i wyprostu stawu kolanowego

    -  ćwiczenia m. czworogłowego i mięśni zginaczy stawu kolanowego

    -  ćwiczenia mięśni przywodzicieli stawu biodrowego

    - ćwiczenia mięśni pośladków na piłce

    - elektrostymulacja mięśnia

    -  nauka chodzenia o kulach, pionizacja i chłodzenie

    - rozciąganie mięśni: zginaczy stawu kolanowego, przywodzicieli i prostowników biodra, mięśni łydki, mięśni przywodzicieli, mm. biodrowo – lędźwiowych, pasma biodrowo - lędźwiowego,

    - mobilizacja rzepki

    - masaż klasyczny mięśni uda (przód i tył)

    Zalecenia domowe: utrzymywanie kończyny wyprostowanej powyżej poziomu biodra, chłodzenie co dwie godziny 10 minut, napięcia izometryczne mięśnia czworogłowego, ćwiczenia zakresu ruchomości, lekki stretching według zaleceń fizjoterapeuty, okłady z lodu.

     

    4 – 6 tydzień

     

     Kolejnym etapem terapii jest trening propriorecepcji czyli czucia głębokiego. To specjalistyczne ćwiczenia które, należy wprowadzać tak szybko jak to możliwe. Na początek ćwiczenia wykonuje się przy pomocy kul, następnie ćwiczenia czucia głębokiego przyjmują bardziej dynamiczny charakter, by zbliżyć ich intensywność do treningu sportowego.

    Ważnym elementem jest trening mięśni, który w łatwej formie rozpoczyna się w pierwszej dobie po zabiegu. Zwraca się szczególną uwagę na dobór obciążenia i zakres ruchu, w jakim wykonujemy ćwiczenia. Powinne być ograniczone być do 60 stopni zgięcia w stawie kolanowym, co chroni tylny róg łąkotki.

    Pozostałe zabiegi w tym czasie to:

    - kontynuacja ćwiczeń ze stopniowo zwiększanym obciążeniem (guma rehabilitacyjna, ciężarki)

    - nauka chodu ze stopniowym obciążaniem

    - rower stacjonarny bez lub z lekkim obciążeniem

    - stanie jednonóż na niestabilnym podłożu

    - wypady na wprost z lekkim ugięciem kolana

    - ćwiczenia ns bieżni, basenie

    Po 6 tygodniach można za zgodą lekarza powoli odkładać. Bezpieczny sposób omówiłem w filmach:

     

     

     

     

     

    7 – 12 tydzień

     

    Na tym poziomie wprowadza się ćwiczenia wytrzymałościowe, które początkowo można wykonywać na rowerze stacjonarnym, ćwiczenia w wodzie oraz elementy treningu biegowego. Po zakończeniu rehabilitacji należy przeprowadzić testy funkcjonalne. Określą szanse i moment powrotu do sportu czy aktywności ruchowej. I tu także, w mniejszych, zewnętrznych uszkodzeniach (np menisectomia) czas powrotu jest krótszy i wynosi 6 - 12 tygodni. W przypadku szycia łąkotki czas jest kilkakrotnie dłuższy.

    Rehabilitację kontynuuje się poprzez:

    - urozmaicenie ćwiczeń zwiększając intensywność 

    - propriocepcja jednonóż na ugiętym kolanem

     

    powyżej 12 tygodnia

    Wprowadzamy opcjonalnie:

    - ćwiczenia hamowania

    - skoki na trampolinie

    - trening na siłowni 

    - skoki na skakance

    - aktywność na zewnatrz, w terenie

    - specyficzne ćwiczenia dla danej dyscypliny

    - powrót do sportu

     

     

     

  • Ból barku i przedramienia - mięsień kruczo - ramienny

     Podczas urazu ortopedycznego (zerwanie, złamanie) w rejonie barku i przedramienia, zdarzyć się może sytuacja że, urazu dozna mięsień trudny do lokalizacji palpacyjnej (położony głębiej). Problem potęguje dodatkowo brak wyizolowanego, jedynego, charakterystycznego ruchu tego mięśnia. Najczęściej współpracuje z innymi mięśniami w większym lub mniejszym stopniu.

     Taką strukturą jest: mięsień kruczo - ramienny (coracobrachialis). Zaliczany jest do przedniej grupy mięśni ramienia. Przebiega w jamie pachowej pod mięśniem piersiowym większym. Mięsień posiada własną kaletkę która ułatwia mu ślizg ścięgna w rejonie przyczepu początkowego. Nie tylko oddziela ona w/w ścięgno od wyrostka kruczego łopatki ale również od ścięgna mięśnia podłopatkowego.

     

    Zapraszam na poradę online

     

    Anatomia:

    Przyczep poczatkowy (pp) - wyrostek kruczy łopatki

    Przyczep końcowy (pk) - na przyśrodkowej powierzchni kości ramiennej, w połowie jej długości

     Główna czynność mięśnia to zgięcie oraz przywiedzenie ramienia do tułowia. Dodatkowo rotuje kończynę górną do wewnątrz lub do zewnątrz w celu powrotu (ustawienia) jej do tzw pozycji spoczynkowej.

    W tym rejonie przebieg mają także:

    m. dwugłowy ramienia a dokładnie jego głowa krótka

    - mięsień trójgłowy ramienia

    - mięsień podłopatkowy (zaliczany do grupy rotatorów ramienia)

    - mięsień najszerszy grzbietu oraz m. obły większy

    - żyła pachowa i podobojczykowa.

     W dobraniu i prowadzeniu odpowiedniej terapii pomaga ważna wskazówka. W miejscu przyczepu początkowego naszego mięśnia (PP), przyczepia się także, głowa krótka mięśnia dwugłowego ramienia. Następuje tam splot ścięgnisty tych dwóch struktur ze ścięgnem mięśnia piersiowego mniejszego który obniża obręcz barkową i obraca łopatkę. Te informacje mają duży wpływ na planowanie rehabilitacji, ponieważ wprowadzając ćwiczenia na mięsień dwugłowy ramienia i mięsień piersiowy mniejszy wpływamy pośrednio na usprawnianie mięśnia kruczo - ramiennego.

    W rehabilitacji stosuje się w zależności od rodzaju urazu w/w mięśnia:

    - ćwiczenia (kinezyterapia)

    - poizometryczną relaksację mięśni (PIR)

    - głęboki masaż poprzeczny

    - mobilizację stawu

    - masaż klasyczny obręczy barkowej

    - zajęcia na basenie (pływanie kraulem na grzbiecie)

    - kinesiotaping

     Z powodu przebiegu mięśnia w dole pachowym unika się zabiegów z wykorzystaniem prądów i ultradźwięków. Zastosować można pole magnetyczne oraz ewentualnie laser na ścięgno przyczepu początkowego.

     Poniżej film o profilaktyce i propozycji ćwiczeń uzupełniających pracę wykwalifikowanego fizjoterapeutę w warunkach domowych. Zapraszam do subskrypcji i udostępniania kanału.

     

     

  • Choroba Mortona - nerwiak, neuralgia, metatarsalgia

     Choroba Mortona (nerwiak, metatarsalgia, neuralgia) – to jednostka chorobowa powstająca na wskutek stałego podrażnienia gałązek nerwu podeszwowego wspólnego palców w przestrzeni między III a IV kością śródstopia od strony podeszwowej stopy.

    Główne przyczyny to:

    - zła budowa stóp (płaskostopie poprzeczne, palce młoteczkowate, paluch koślawy, osłabione wiązadło poprzeczne stopy itd.)

    - źle dobrane obuwie (za ciasne lub za duże)

    - chodzenie na wysokich obcasach

    - bieganie na przedniej powierzchni stopy

    - mikro urazy

    - złamanie przeciążeniowe kości śródstopia

     Na wskutek działających sił rozciągających i kompresji tkanek miękkich stopy na połączeniach palców ze śródstopiem powstaje stan zapalny nerwu. Zwiększając swoją objętość w miejscu drażnienia nerw powoduje zmniejszenie przestrzeni pomiędzy głowami kości śródstopia, które dodatkowo zaczynają go uciskać.

     

    Zapraszam na poradę online

     

     Objawy chorobyMortona to ból stopy podczasbiegania,chodzeniaistania.Palpacyjnie stwierdza się bolesnośćmiejsca między trzecim i czwartym palcemod strony podeszwowej.Czasami wystarczy ściągnąć obuwie i chwilę pomasować obolałe miejsce aby pozbyć się (chwilowo) bólu. Na początku chory odczuwa mrowienie, z czasem odczuciapostępującej neuralgii ulegają zwiększeniu. Uczucie palenia, mrowienia, cięcia, ostrego kłucia, chodzenia na kamieniu to typowe objawy opisujące chorobę.W miarę jakopuchlizna się powiększa,ból stopy staje się stały i promieniuje od śródstopia doczubków palców.

     Jednym z testów które mogą nam pomóc w wykryciu choroby jest objaw Muldera. Ściskając dłonią przednią część stopy w poprzek, na poziomie bólu wywołamy ostrą reakcję bólową w bolesnym miejscu.Aby jednak mieć pewność co do diagnozynależy przeprowadzić USG, MR lub prześwietlenie stopy. Pozwali torozróżnićchorobę Mortona od innych schorzeńtakich jaknp. tłuszczak, chrzęstniak, zmiany niedokrwiennych i cukrzycowych, czy reumatoidalnego zapalenia stawów.

     Ćwiczenia rehabilitacyjne powinne skupić się na rozciąganiu poprzecznym przodostopia, zgięciu podeszwowym palców i rozwierania palców między sobą. Warto również udać do fizjoterapeuty. Gdzie poprzez badania można znaleźć inną dysfunkcję stopy która może być pierwotną przyczyną choroby.Wówczas do w/w zasad dojdą ćwiczenia (zabiegi) na eliminujące główną przyczynę. Poniżej filmik na ten temat.

     

     

    Proszę pamiętać że, to tylko moje propozycje w terapii choroby Mortona, które należy skonsultować z własnym lekarzem lub fizjoterapeutą.

  • Gips – jak ćwiczyć w pierwszej fazie rehabilitacji?

     W większości przypadków kiedy dochodzi do urazu kończyn (złamanie, pęknięcie kości, naderwanie lub zerwanie mięśnia) stosuje się opatrunek stabilizujący. Ma on na celu skrócić czas leczenia i trwa ok 4 – 6 tygodni. W tym czasie nie ma dostępu do struktur które leżą pod opatrunkiem a nie były objęte urazem. W rehabilitacji jest zasada czym szybciej wprowadza się terapię tym lepiej i szybciej osiąga się pozytywne efekty. W takiej sytuacji pewną mniej efektywną formą terapii jest np. magnetoterapia, która należy do fizykoterapii. Działa ona głównie na przyśpieszenie zrostu kości czy też mięśni, ale nie wpływa na pozostałe części aparatu ruchu. Długotrwały brak ruchu przez opatrunek gipsowy powoduje osłabienie i zanik mięśni, przykurcze w stawach, zaburzenia krążenia.

     

    Zapraszam na poradę online

     

     Aby zapobiec lub ograniczyć w/w niekorzystne zmiany stosuje się ćwiczenia synergistyczne. Synergia to współdziałanie różnych grup mięśniowych, często odległych od siebie. W warunkach prawidłowych mm synergistyczne np. stabilizują staw pomagając agonistom w wykonywaniu ruchu. W fizjoterapii wyróżniamy dodatkowo podział ćwiczeń synergistycznych na:

    - bezwzględne – wrodzone reakcje jednej grupy mięśni na drugą, u każdego człowieka wykształcone w okresie filogenezy.

    - względne – osobniczo odmienne dla każdego i zależą np. od wieku, płci

    Oraz na:

    - kontralateralne – wykonywane za pomocą kończyny zdrowej

    - ipsilateralne – wykonywane za pomocą mięśni tej samej kończyny.

     W sytuacji unieruchomienia wykorzystuje się ćwiczenia synergistyczne bezwzględne, ponieważ znamy wzorce reakcji i wpływu jednej grupy mięśni na drugą. Poniżej filmy na kanale youtube z przykładami. Zapraszam do subskrypcji i udostępniania.

     

     

     

     
     

  • Pionizacja i nauka chodu osoby starszej w domu

     Dłuższe unieruchomienie w łóżku osoby starszej (powyżej 70-80 lat), spowodowane chorobą (np zawał serca, wylew krwi do mózgu), urazem (np endoproteza biodra czy kolana), zabiegiem operacyjnym wymaga natychmiastowej i bezpiecznej rehabilitacji. Osoby starsze bardzo szybko podczas długotrwałego unieruchomienia w łózku tracą siłę mięśniową, są podatne na dodatkowe choroby (np. zapalenie płuc) oraz tworzenie się odleżyn. Rehabilitację takiej osoby powinno rozpocząć się jak najszybciej po konsultacji z lekarzem i fizjoterapeutą. Jeśli jest to w warunkach szpitalnych to sytuacja jest względnie komfortowa dla chorego i rodziny. Problem zaczyna się gdy następuje wypis ze szpitala i powrót do domu.

     

    Zapraszam na poradę online

     

     Najlepszym rozwiązaniem będą cykliczne wizyty domowe prowadzone przez fizjoterapeutę. Niestety nie zawsze jest to możliwe z wielu przyczyn (kolejka, czas oczekiwania, brak kontraktu z NFZ). Jednak nawet gdyby fizjoterapeuta przychodził codziennie na ok 1 godzinę, to i tak bez współpracy rodziny postępy w terapii będą słabe. Dlatego tak ważne jest edukowanie i instruowanie rodzin osób leżących, jak bezpiecznie wspomagać pracę fizjoterapeuty.

     Najważniejszą zasadą w rehabilitacji osób starszych jest, jak najszybsze "wyciągnięcie" go z łóżka. W tym celu wprowadza się naukę tzw pionizacji (nauka stania), która jest wstępem do nauki chodu. Pionizację rozpoczynamy wówczas kiedy pacjent pewnie siedzi bez oparcia o plecy, z nogami opuszczonymi bez podpórki. Jeśli fizjoterapeuta po obserwacji opartej na doświadczeniu zdecyduje o rozpoczęciu nauki stania wówczas rozpoczyna się współpraca z opiekunami. Osoby z rodziny bardzo chętne są do pomocy i współpracy, paraliżuje je jednak strach przed zaszkodzeniem choremu. Tutaj jest rola fizjoterapeuty aby, poprzez instruktarz pokazał proste ćwiczenia, które rodzina wraz z pacjentem będą wykonywać uzupełniając jego pracę. Poniżej znajdują się 3 filmiki na temat pionizacji i nauki chodu osób starszych w warunkach domowych, które mogą pomóc w rehabilitacji. Zapraszam do subskrypcji i udostepniania mojego kanału na youtube.

     UWAGA!!! Pamiętać należy, że jest to tylko poradnik, który należy skonsultować z lekarzem lub fizjoterapeutą.

     

     

     

     

     

     

  • Pomoc fizjoterapeutyczna online

    Wiedząc jak ciężko w dzisiejszych czasach o konsultację specjalistyczną w realu, zapraszam potrzebujących do kontaktu. Może będę mógł pomóc lub nakierować na dalsze postępowanie fizjoterapeutyczne - "Zostań w domu"

     

     Jak działa pomoc online?

     

    1. Zadzwoń na 501 463 913 lub wyślij maila na Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. w celu wstępnej weryfikacji Twojego problemu. Jeśli nie będę mógł odebrać - oddzwonię.

     Jest to potrzebne ponieważ, muszę dowiedzieć się czy jestem w stanie Ci pomóc, a Twój problem leży w zakresie mojej wiedzy i doświadczenia z fizjoterapii. Jeśli zdecyduję, że nie mogę pomóc, to zaproponuję Ci gdzie i u kogo można ewentualnie szukać dalszej pomocy.

    2.Prześlij na Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. opisy badań, zdjęcia (MRI, TK, RTG) jeśli takie masz. Opisz dokładnie historię i aktualny stan urazu (choroby), możesz dołączyć własne zdjęcia np spuchnięty staw skokowy. W temacie maila wpisz: pomoc oraz imię i nazwisko. 

     Pamiętaj!!! Zgodnie z przepisami Twoje dane choroby to tzw dane wrażliwe. Korzystając z mojej pomocy zgadzasz się na wykorzystanie Twoich danych wyłącznie do celów mojej pomocy w Twojej chorobie. Nie będą udostępniane osobom i instytucją trzecim. Dane będą tylko w mojej poczcie, nie będą na koncie serwera oraz w żadnej bazie danych. W celu ochrony w/w danych, po zapoznaniu się z historią choroby Twój e-mail wraz ze wszystkimi danymi zostanie trwale usunięty z mojej poczty. 

    Możesz także skorzystać z porad na moim kanale na youtube:

                                                       

    https://www.youtube.com/channel/UC6dmD_EVHJFRqoH8xXrOUig

     

    3. Po analizie dokumentów, odpowiem mailowo. W razie potrzeby umówimy się na rozmowę telefoniczną lub poprzez wybrany komunikator internetowy. Potrzebuję tych kilku godzin na przygotowanie się do odpowiedzi na Twoje pytania. Do każdego problemu podchodzę indywidualnie.

     Zapraszam na:

     

    https://www.facebook.com/Fizjoterapia-dorehabilitacjipl-204503956227831/ 

     

    https://www.facebook.com/groups/dorehabilitacji/?source_id=204503956227831

     

    Zapraszam do wsparcia mojego kanału:

    dorehabilitacji.pl poprzez portal https://zrzutka.pl/n56d7m

    Teraz już wszystko jasne, zapraszam do kontaktu.

     

     

  • Prawidłowa pozycja podczas snu

      Dobry sen, oraz pozycja w jakiej śpimy, ma kolosalne znaczenie na nasze samopoczucie i zdrowie. Gdy jesteśmy wyspani łatwiej nam zwalczyć choroby. Znaczna większość z nas jednak śpi w niewłaściwy a nawet w chorobotwórczy sposób. Zmiana złych nawyków podczas snu opóźni lub zapobiegnie problemom w późniejszym okresie. Pierwsze co możemy zrobić to unikać tzw pozycji „płodu” (na boku z podkurczonymi nogami). Badania pokazują że ok połowa z nas śpi w tej pozycji. Długotrwałe zgięcie w stawach kolanowych wywołuje ból z powodu stałego rozciągania mięśnia czworogłowego na przyczepie końcowym (tuż pod rzepką). Objaw podobny, gdy długo jedziemy siedząc w aucie.

    Negatywny wpływ w/w pozycja ma również na kręgosłup, głównie na stawy między-wyrostkowe i żebrowo-wyrostkowe, które są rozciągane. Reakcja obronna organizmu może doprowadzić do zablokowań co charakteryzuje się bólem podczas wstawania.

    Ściśnięte płuca nie napełniają się odpowiednią ilością powietrza, co w efekcie skutkuje niedotlenieniem organizmu.

    Wyjątkowo w/w pozycja zalecana jest tylko dla kobiet w ciąży, ponieważ jest wygodniejsza dla dziecka.

    Zaleca się spać na lewym boku co ma dobry wpływ na wiele organów wewnętrznych:

    1.polepsza przepustowość kanałów limfatycznych, które lepiej usuwają szkodliwe substancje z organizmu. Transport odbywa się lewą stroną

    2. zyskuje układ krążenia. Wygięcie aorty w lewo ułatwia sercu rozprowadzanie krwi w ciele.

    3. zapobiega refluksowi żołądka. Kwasy trawienne znajdujące się po prawej stronie żołądka nie przedostają (wlewają) się do przełyku.

    4. odciążona jest trzustka na którą nie naciska żołądek.

    5. szybciej i lepiej pracuje śledziona wydalając zbędne substancje z organizmu.

    Wspomaganiem zdrowego snu są nowoczesne materace i poduszki ortopedyczne gdzie w produkcji i wykorzystuje się najnowsze zdobycze technologi i wiedzy.

     

    Zapraszam na poradę online

     

     

  • Przykurcz Dupuytrena - terapia

     Choroba Dupuytrena inaczej przykurcz rozcięgna dłoniowego została opisana w 1831r. Powoduje przykurcz  zgięciowy palców jako następstwo bliznowacenia rozcięgna. Istnieją trzy teorie powstania choroby: uwarunkowana genetycznie, skojarzona z uszkodzeniem nerwu łokciowego oraz pourazowa.

     Podział i objawy kliniczny przykurczu wg M.Iselina:

    I - guzki na dłoniowej powierzchni ręki lub na grzbietach palców bez ich przykurczu,

    II - przykurcze palców w stawach śródręczno- paliczkowych,

    III - zmiany jak w stopniu I i II z dodatkowym przykurczem w bliższych stawach międzypaliczkowych,

    IV - rozległe przykurcze palców z przeprostem w stawach międzypaliczkowych dalszych oraz znacznym zwłóknieniem miękkich tkanek ręki.

     

    Zapraszam na poradę online

     

     

    przykurcz dupuytrena

     

     

     

     Z moich obserwacji wynika że, czynnikiem dodatkowym jest praca powodująca przeciążenie dłoni i nadgarstka. Objawem wskazującym na początek procesu zapalnego jest ból dotykowy ścięgna palca serdecznego oraz wyraźnie wyczuwalny tam guzek.

     

     

    rejon objęty chorobą dupuytrena

     

     Następnie obserwuje się problem przy prostowaniu palca z charakterystycznym trzaskiem. Jest to ostatni moment, kiedy możliwe jest zahamowanie procesu chorobowego. Jeżeli nie rozpocznie się rehabilitacji, w krótkim okresie czasu dojdzie do braku czucia, zmian w aparacie więzadłowo-stawowym a nawet do martwicy. W tym stadium jedynym leczeniem będzie operacja a następnie długa rehabilitacja całej ręki.

     Usprawnianie rozpoczynamy od głębokiego rozcierania poprzecznego w miejscu bólu. Masaż powinno prowadzić się jak najczęściej (przed tv, jadąc autobusem itd.). Ma stać się to nawykiem.

     

     

    rozcieranie przykurczu dupuytrena

     

     

     

    W przypadku dużego bólu w początkowej fazie rozcierać możemy całą dłonią.

     

     

    rozcieranie przykurczu dupuytrena

     

     

     

    Uwaga! Masujemy na całej długości dłoni, aż do przedramienia.

    Następnie przechodzimy do rozciągania ścięgna. Ćwiczenie wykonujemy przy pomocy drugiej reki.

    Poniżej dwie wersje: rozciąganie całej grupy mięśni zginaczy dłoni i przedramienia

     

     

    rozciaganie przykurczu dupuytrena

     

     

    Dodatkowo powinno się oszczędnie pracować dłonią i uzbroić w cierpliwość, wykonywanie systematycznie w/w praktyk zaowocuje poprawą stanu ścięgna.

    W trakcie usprawniania konieczne są zabiegi w gabinecie fizjoterapeuty (mobilizacja stawów, laser, ud, jonoforeza) pozwoli to na jeszcze lepsze efekty terapeutyczne i ewentualne uniknięcie operacji.

    W latach osiemdziesiątych XX wieku Bradlow i Mowat przestawili wyniki badań, na podstawie których dowiedli, że choroba Dupuytrena znacznie częściej występuje u mężczyzn uzależnionych od alkoholu. W 1987 roku Atalii przedstawił korelacje pomiędzy czynnikami predysponującymi do wystąpienia choroby Dupuytrena. Uważał, że najmniejszym czynnikiem ryzyka jest wiek, następnie spożycie alkoholu, płeć i wcześniejsze urazy. Attali podzielił badanych na trzy grupy.

    Pierwszą grupę stanowili mężczyźni z rozpoznaną choroba alkoholową, u których występowały schorzenia wątroby. Druga grupę stanowili chorzy, u których występowały schorzenia wątroby, ale nie byli uzależnieni od alkoholu. Pacjenci zakwalifikowani do grupy trzeciej stanowili grupę kontrolną. W przeprowadzonych badaniach częstość występowania choroby Dupuytrena wyniosła: 43% w grupie pierwszej, 34% w grupie drugiej, i 14% w grupie trzeciej. W podobnych badaniach Noble wykazał, że częstotliwość występowania przykurczu rozcięgna dłoniowego u osób z chorobą alkoholową wynosi 28%.

    Poniżej film z kanału youtube. Zapraszam do subskrypcji i udostępniania.

     

     

     

     

    Artykuł informacyjno - poglądowy oparty na własnej praktyce w pracy z pacjentem. Przed wykorzystaniem poniższych informacji należy skonsultować się z lekarzem lub fizjoterapeutą.

  • Staw kolanowy - prawidłowy zakres zgięcia

     Zakres ruchomości w stawie kolanowym jest bardzo ważny w profilaktyce jak i rehabilitacji tego rejonu. Pomimo, że maksymalne zgięcie to ok 145 stopni, wiele czynności dnia codziennego nie wymaga tego zakresu. Nie rozciągnięty staw kolanowy pracujący w niepełnym zakresie swoich możliwości będzie przyczyną przeciążeń i chorób w tym rejonie. Przykład:

    wchodzenia po schodach - 90 stopni zgięcia

    schodzenie - 100 stopni zgięcia

    wstawanie z krzesła - 105 stopni zgięcia

    siadanie na krzesło – 90 stopni zgięcia

    wiązanie butów – 106 stopni zgięcia

    W łańcuchu kinematycznym czyli we współpracy stawu kolanowego i biodrowego zakres powinien wynosić co najmniej 190 stopni (suma). Ruchomość stawu sprzed zabiegu ma wpływ na możliwość uzyskania większego zgięcia po zabiegu. Badania pokazują, że pacjenci są zdolni do osiągnięcia średnio 100-115 stopni zgięcia po zabiegu.

    Dlatego warto dbać o dobry zakres zgięcia poprzez rozciąganie mięśni lub po operacji korzystanie np. z szyny C.P.M

     

    Zapraszam na poradę online

     

  • Staw skokowy - uraz po stronie bocznej

     Kontuzja stawu skokowego po stronie bocznej to najczęściej spotykany uraz w tym rejonie. Popularnie zwana - "złamaniem kostki bocznej". Powstaje na wskutek mocnego zgięcia podeszwowego stopy wraz z supinacją (rotacja stopy na zewnątrz). W trakcie urazu może dochodzi do naciągnięcia, naderwania lub zerwania więzadeł. Po tej stronie są to trzy struktury (ATFL, CFL, PTFL).

     Objawy: opuchlizna, niestabilność stopy, siniak w rejonie kostki bocznej. Nieodpowiednie podejście medyczne i rehabilitacyjne może doprowadzić do stałej niestabilności stawu skokowego.

     

    Zapraszam na poradę online

     

     W pierwszej kolejności należy natychmiast wdrożyć protokół P.R.I.C.E lub R.I.C.E i udać się do ortopedy. Następnie po unieruchomieniu, które zazwyczaj trwa od kilku dni do kilku tygodni (w zależności od stopnia zniszczenia i decyzji ortopedy) powinno się wprowadzać rehabilitację (kinezioterapię, terapię manualną). Pomocne będą zabiegi z fizykoterapii np. magnetoterapia, laser, krioterapia oraz kinesiotaping.

    Do głównych ćwiczeń w procesie rehabilitacji należą:

    - ćwiczenia izometryczne (napinanie mieśni bez ruchów kątowych w stawie skokowym i kolanowym

    - delikatny masaż poprzeczny torebki stawowej

    - ćwiczenia bierne przy pomocy osoby trzeciej

    - ćwiczenia czynne a następnie czynne z oporem

    - ćwiczenia propriocepcji czyli czucia głębokiego

    - prawidłowe odkładanie kul wraz z ćwiczeniami równoważnymi

    W trakcie usprawniania warto skorzystać z zabiegów mobilizacji stawów skokowego i kolanowego na wizycie u fizjoterapeuty.

     Propozycje ćwiczeń znajdziecie w filmiku. Zapraszam do subskrypcji i udostępniania mojego kanału.

     

  • Terapia bólów kręgosłupa z wykorzystaniem piłki

     Gumowe piłki terapeutyczne stosowane są w fizjoterapii od wielu lat. Sprawdzają się prawie we wszystkich działach rehabilitacji po wszelkich rodzajach urazach i chorobach. Nieodzowne są w:

    - ćwiczeniach ortopedycznych

    - rehabilitacji neurologicznej

    - położnictwie

    Bardzo dobrym pomysłem jest wykorzystanie w/w piłki, mocno napompowanej (najlepiej o przekroju 75 cm) do siedzenia w ramach profilaktyki lub terapii bólów kręgosłupa.

    Do najważniejszych zalet korzystania z piłki podczas siedzenia jest:

    - punkt bioder jest wyżej niż punkt kolan co sprzyja wyprostnej postawie i odciążeniu kręgosłupa lędźwiowego

    - poprzez amortyzację, minimalizuje działanie sił kompresyjnych na kość krzyżową, dyski i kręgi lędźwiowe zgodnie z trzecią zasadą dynamiki Newtona

    - aktywizacja większej ilości włókien mięśniowych w celu utrzymania ciała w równowadze, co sprzyja wzmocnieniu mięśni pleców i brzucha

    - dużo trudniejsze garbienie się lub przybieranie niechlujnej pozycji podczas dłuższej pracy za biurkiem

    Wszystko to i inne szczegóły wraz z ćwiczeniami znajdujdziecie na filmie poniżej. Zapraszam do oglądania

    Zapraszam na poradę online

     

     

     

  • Turnus rehabilitacyjny z NFZ

    Skierowaniena leczenie uzdrowiskowe wystawia lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, biorąc pod uwagę aktualny stan zdrowia pacjenta, wskazania i ewentualne przeciwwskazania. Do skierowania lekarz dołącza aktualne wyniki podstawowych badań, wykonanych na zlecenie i koszt kierującego.

    Badania dla dorosłych: OB, morfologia krwi, mocz, RTG klatki piersiowej (ważność badania RTG wynosi 2 lata od dnia badania), EKG (ważność badania wynosi 6 m-cy od dnia badania) oraz zaświadczenie potwierdzające rozpoznanie zasadnicze będące podstawą wystawienia skierowania.

    Badania dla dzieci: OB, morfologia, mocz, badanie kału na obecność jaj pasożytów (ważne w dniu wyjazdu dziecka do uzdrowiska)

    Skierowanie może być przekazane do Oddziału Funduszu przez lekarza kierującego lub przez bezpośrednio zainteresowanego świadczeniobiorcę. W Oddziale NFZ jest rejestrowane w systemie informatycznym, otrzymuje kolejny numer, a następnie jest rozpatrywane pod względem celowości.

    Skierowanie:

     Aprobaty skierowania pod względem celowości leczenia uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej dokonuje zatrudniony w NFZ lekarz specjalista w dziedzinie balneologii i medycyny fizykalnej lub rehabilitacji medycznej, na podstawie danych zawartych w skierowaniu i dołączonej aktualnej dokumentacji medycznej. Lekarzowi specjaliście przysługuje prawo dokonania zmiany kwalifikacji skierowania.


    Skierowanie z niepełnymi informacjami nie jest przez fundusz rozpatrywane.


     O efekcie rozpatrzenia skierowania pacjent jest informowany na piśmie. Jeżeli oddział Funduszu nie potwierdzi skierowania z powodu braku miejsc, świadczeniobiorca wpisywany jest na listę oczekujących, o czym jest pisemnie informowany, ze wskazaniem okresu oczekiwania na potwierdzenie skierowania.
    Skierowanie jest ważne 18 miesięcy licząc od dnia jego wystawienia. Jeśli w tym okresie leczenie nie mogło być rozpoczęte, skierowanie wraz z aktualnymi jest odsyłane do lekarza ubezpieczenia zdrowotnego celem weryfikacji. O utracie ważności skierowania oddział Funduszu powiadamia świadczeniobiorcę pisemnie.
    O terminie rozpoczęcia turnusu, miejscu i rodzaju leczenia świadczeniobiorca jest powiadamiany nie później niż 14 dni przed datą rozpoczęcia turnusu.

    Rezygnacja z leczenia uzdrowiskowego:

     W przypadku rezygnacji z leczenia uzdrowiskowego przed rozpoczęciem leczenia, skierowanie należy bezzwłocznie zwrócić do Oddziału Funduszu. Rezygnacja jest zasadna, gdy jej powodem4 jest wypadek losowy lub choroba ubezpieczonego (np. pobyt w szpitalu), potwierdzone odpowiednim dokumentem. W przypadku uzasadnionego zwrotu skierowania, Fundusz wyznacza nowy termin realizacji skierowania, zgodnie z pierwotną datą wpływu skierowania. Nieuzasadniony zwrot skierowania traktowany jest jak złożenie nowego skierowania.

    Odpłatność za leczenie w sanatorium dla dorosłych:

    Pacjent ponosi koszty przejazdu do sanatorium (i z powrotem), a także częściową odpłatność za koszty wyżywienia i zakwaterowania.
    Odpłatność za pobyt w sanatorium uzdrowiskowym jest różna ze względu na sezon oraz standard zajmowanego pokoju. Wysokość stawek określa Minister Zdrowia w drodze rozporządzenia. Obecnie obowiązują stawki zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 11 września 2014r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego.

    Zwolnienie z opłat w sanatorium dla dorosłych przysługuje pracownikom zatrudnionym w zakładach związanych z produkcją wyrobów zawierających azbest, uczniom i studentom pozostającym na wyłącznym utrzymaniu ubezpieczonego opłacającego składkę oraz dzieciom o znacznym stopniu niepełnosprawności.

    Pobyt w sanatorium uzdrowiskowym trwa 21 dni.
    Od 2008 roku NFZ kontraktuje także 28 dniowe turnusy rehabilitacyjne w sanatorium uzdrowiskowym. W ramach leczenia wykonywane jest nie mniej niż 4 zabiegi fizykalne dziennie, przez 6 dni w tygodniu. Świadczenia udzielane są w profilach: choroby ortopedyczno-urazowe, układu krążenia, układu wydzielania wewnętrznego i przemiany materii (endokrynologia), choroby układu oddechowego.

    Leczenie w szpitalu uzdrowiskowym dla dorosłych:

    Leczenie w szpitalu uzdrowiskowym jest bezpłatne. Pacjent ponosi jedynie koszty przejazdu do szpitala uzdrowiskowego (i z powrotem). Pobyt w szpitalu uzdrowiskowym trwa 21 dni.

    Od 2008 roku NFZ kontraktuje także 28 dniowe turnusy rehabilitacyjne w szpitalu uzdrowiskowym. Na turnus kieruje lekarz ubezpieczenia zdrowotnego ze specjalistycznej poradni ortopedycznej, neurologicznej, rehabilitacyjnej lub reumatologicznej bądź lekarz z odpowiedniego oddziału szpitalnego. Świadczenia udzielane są w profilach leczniczych: choroby ortopedyczno-urazowe, choroby układu nerwowego, choroby reumatologiczne; w ramach leczenia wykonywane jest nie mniej niż 4 zabiegi fizykalne dziennie, przez 6 dni w tygodniu.

    Uzdrowiskowe leczenie ambulatoryjne dla dorosłych i dla dzieci:

    Na leczenie ambulatoryjne do uzdrowisk kierowani są zarówno dorośli, jak i dzieci. Leczenie trwa od 6-18 dni zabiegowych; w przypadku leczenia uzdrowiskowego w trybie ambulatoryjnym pacjenci ponoszą koszty pobytu, we własnym zakresie zapewniając sobie zakwaterowanie i wyżywienie. NFZ finansuje zabiegi.

    Najczęściej zadawane pytania przez ubezpieczonych kierowanych do uzdrowiska przez NFZ:

    1.Jakie opłaty obowiązują po przyjeździe do uzdrowiska?

    Jeżeli przyjazd do uzdrowiska następuje na podstawie wydanego przez NFZ skierowania do sanatorium uzdrowiskowego (turnus: 21 i 28-dni), obowiązują następujące opłaty związane z pobytem:

    • częściowa odpłatność za koszty wyżywienia i zakwaterowania zgodnie z obowiązującymi stawkami ustalonymi na podstawie załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 sierpnia 2012r. Wysokość dopłaty jest uzależniona od standardu pokoju. Informację o wysokości stawek każdy ubezpieczony otrzymuje wraz ze skierowaniem,

    • opłata uzdrowiskowa (klimatyczna). Opłatę uzdrowiskową opłacają również ubezpieczeni ze skierowaniami do szpitala uzdrowiskowego (turnus: 21 i 28-dni).

    2.Czy można przyjechać jeden dzień wcześniej albo wyjechać jeden dzień później ?

    W większości ośrodków tak. Często wiąże się to z dodatkową opłatą.

    3. Czy mając skierowanie do uzdrowiska w trakcie pobytu można otrzymać przepustkę?

    W zależności od ośrodka. Zazwyczaj musi być opinia lekarza oraz wiąże się to z dodatkową opłatą.

    4.Co należy zabrać ze sobą wybierając się na turnus uzdrowiskowy ?

    Mając skierowanie z NFZ przede wszystkim należy ze sobą zabrać:

    • dokumentację medyczną,

    • aktualny dowód ubezpieczenia (legitymację ubezpieczeniową, odcinek renty/emerytury),

    • rzeczy osobiste, przybory toaletowe,

    • ręcznik,

    • szlafrok

    Ponadto niezbędne będą również takie rekwizyty jak: strój kąpielowy, czepek, strój gimnastyczny, dres i obuwie sportowe.

    Jeśli chorujemy na schorzenia przewlekłe, należy zaopatrzyć się w taką ilość leków, jaka wystarczy nam na czas pobytu w uzdrowisku.

    5. Czy po otrzymaniu skierowania do Uzdrowiska można wcześniej zarezerwować pokój?

    W zależności od ośrodka. Najczęściej pokoje przydzielane są dopiero po przyjeździe , w recepcji danego obiektu.

    6. Czy w trakcie pobytu mogę korzystać z TV?

    Tak. Korzystanie z TV wiąże się jednak z uiszczeniem opłaty za turnus

    7. Czy na pobyt w sanatorium można zabrać ze sobą zwierzę?

    Nie. Sanatorium jest zakładem opieki zdrowotnej (np. szpital lub przychodnia), którego celem jest udzielanie świadczeń zdrowotnych. Pomieszczenia i urządzenia w sanatorium powinny odpowiadać określonym wymaganiom zarówno fachowym jak sanitarnym tak, jak w każdym zakładzie opieki zdrowotnej.

    Zakaz przebywania zwierząt jest oczywisty również ze względów epidemiologicznych.

    8. Czy można przyjechać na turnus z małżonką/mężem nie dysponującymi skierowaniem do naszego sanatorium?

    Tak, istnieje taka możliwość. Wówczas osoba towarzysząca zostanie zakwaterowana odpłatnie we wspólnym pokoju wraz z osobą posiadającą skierowanie pod warunkiem dostępności miejsc. Warto wówczas uprzednio zarezerwować sobie taki pobyt, bądź też uprzedzić telefonicznie recepcję wcześniej o chęci skorzystania z takiej możliwości.

  • Turnusy rehabilitacyjne PFRON i PCPR

    Turnus rehabilitacyjny jest formą aktywnej rehabilitacji, połączoną z elementami wypoczynku, mającą na celu przede wszystkim ogólną poprawę sprawności, wyrobienie zaradności, pobudzanie i rozwijanie zainteresowań. Program turnusu powinien zawierać elementy rehabilitacji zgodnej z rodzajem schorzenia osoby niepełnosprawnej oraz obejmować zajęcia kulturalno-oświatowe, sportowo-rekreacyjne oraz inne wynikające ze specjalistycznego rodzaju turnusu, z uwzględnieniem zajęć indywidualnych i grupowych.

     Celem turnusu rehabilitacyjnego jest ogólna poprawa sprawności psychofizycznej oraz rozwijanie umiejętności społecznych uczestników, między innymi poprzez nawiązywanie i rozwijanie kontaktów społecznych, realizację i rozwijanie zainteresowań, a także przez udział w innych zajęciach przewidzianych programem turnusu.

     Turnusy rehabilitacyjne organizowane są przy udziale środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Turnus odbywa się w zorganizowanej grupie, liczącej nie mniej niż 20 uczestników i trwa nie krócej niż 14 dni. Do liczby tej dolicza się także uczestników nie korzystających z dofinansowania Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

    Kto może skorzystać z dofinansowania do uczestnictwa w turnusie?

    Z dofinansowania do turnusów rehabilitacyjnych mogą korzystać wszystkie osoby niepełnosprawne, tj. te, których niepełnosprawność została potwierdzona orzeczeniem:

    1. o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności lub

    2. o całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy na podstawie odrębnych przepisów lub

    3. o niepełnosprawności, wydane przed ukończeniem 16 roku życia.

    Osoba niepełnosprawna może ubiegać się o dofinansowanie pod warunkiem, że:

    1. została skierowana na turnus na wniosek lekarza, pod którego opieką się znajduje,

    2. w roku, w którym ubiega się o dofinansowanie, nie uzyskała na ten cel dofinansowania ze środków PFRON,

    3. turnus rehabilitacyjny odbywa się w ośrodku wpisanym do rejestru ośrodków, prowadzonego przez wojewodę, lub poza takim ośrodkiem, w przypadku gdy turnus jest organizowany w formie niestacjonarnej,

    4. wybierze organizatora turnusu, który posiada wpis do rejestru organizatorów turnusów,

    5. będzie uczestniczyła w zajęciach przewidzianych w programie turnusu, który wybrała,

    6. nie będzie pełniła funkcji członka kadry na tym turnusie ani nie będzie opiekunem innego uczestnika tego turnusu,

    7. złoży oświadczenie o wysokości dochodu wraz z informacją o liczbie osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym,

    8. podczas pierwszego badania lekarskiego na turnusie przedstawi zaświadczenie lekarskie informujące o aktualnym stanie zdrowia, a w szczególności o chorobie zasadniczej, przyjmowanych lekach i uczuleniach.

    Z takiego dofinansowania osoby mogą skorzystać tylko raz w roku kalendarzowym (pod uwagę bierze się datę rozpoczęcia turnusu).
    Zgodnie z zasadami dofinansowania zawartymi w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (art. 10e.) o dofinansowanie może się ubiegać osoba, której dochód nie przekracza: 

    50% przeciętnego wynagrodzenia(chodzi o przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale) w przeliczeniu na osobę we wspólnym gospodarstwie domowym, 

    65% przeciętnego wynagrodzeniaw przypadku osoby samotnej.W przypadku, gdy powyższe kwoty są przekroczone dofinansowanie będzie pomniejszone o wielkość przekroczenia tych kwot.

     W przypadku uzasadnionym trudną sytuacją materialną lub losową osoby niepełnosprawnej dofinansowanie ze środków Funduszu uczestnictwa w turnusie tej osoby lub dofinansowanie uczestnictwa jej opiekuna może zostać przyznane bez pomniejszania kwoty dofinansowania pomimo przekroczenia powyższych kwot dochodu. Decyzję w tym zakresie podejmują odpowiednie centra pomocy.
    Osobie niepełnosprawnej o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności oraz w wieku do 16 lat może być przyznane
    dofinansowanie pobytu na turnusie rehabilitacyjnym jej opiekuna, pod warunkiem że, wniosek lekarza kierujący na turnus rehabilitacyjny zawiera wyraźne wskazanie wraz z uzasadnieniem konieczności pobytu opiekuna, który:

    1. nie będzie pełnił funkcji członka kadry na tym turnusie,

    2. nie jest osobą niepełnosprawną wymagającą opieki innej osoby,

    3. ukończył 18 lat lub,

    4. ukończył 16 lat i jest wspólnie zamieszkującym członkiem rodziny osoby niepełnosprawnej

      Jak uzyskać dofinansowanie?

    Turnusy rehabilitacyjne dofinansowują powiatowe centra pomocy rodzinie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. O dofinansowanie może wystąpić osoba niepełnosprawna zamieszkała w miejscowości znajdującej się na obszarze działania danego powiatowego centrum pomocy rodzinie. Osoby bezdomne oraz pozostające pod stałą opieką składają wniosek o dofinansowanie w centrum pomocy właściwym dla miejsca pobytu.
    Kolejność postępowaniaosoby niepełnosprawnej ubiegającej się o dofinansowanie:

    1. W odpowiednim centrum pomocy rodzinie należy pobrać i złożyć "Wniosek o dofinansowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym" oraz wypełniony przez opiekującego się lekarza "Wniosek lekarza o skierowanie na turnus rehabilitacyjny" wraz z ewentualnym wskazaniem, czy konieczny jest udział opiekuna. Należy również złożyć kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności lub kopię wypisu z treści orzeczenia traktowanego na równi z tym orzeczeniem albo kopię orzeczenia o niepełnosprawności. Dokumenty te mogą być złożone osobiście przez osobę zainteresowaną, za pośrednictwem rodzica, opiekuna, bądź organizatora turnusu.

    2. Centrum pomocy w terminie 10 dni od dnia złożenia wniosku informuje wnioskodawcę o brakach formalnych wniosku, które powinny zostać usunięte w terminie 30 dni. Nieusunięcie braków we wskazanym terminie powoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.

    3. Wniosek o dofinansowanie rozpatrywany jest w terminie 30 dni od dnia jego złożenia. Wnioskodawca zostaje poinformowany na piśmie o decyzji w ciągu 7 dni od daty jej podjęcia.

    4. Po otrzymaniu decyzji o dofinansowaniu należy w terminie 30 dni nie później jednak niż na 21 dni przed rozpoczęciem turnusu poinformować centrum pomocy o wybranym turnusie.Należy pamiętać, że wybrany turnus musi być zgodny z zaleceniami i przeciwwskazaniami lekarza zawartymi we wniosku z pkt.1. Wybrany ośrodek musi też być dostosowany do dysfunkcji osoby niepełnosprawnej.

    5. Centrum pomocy w terminie 7 dni sprawdza zgodność wybranego turnusu z wymogami formalnymi i w razie uchybień informuje osobę niepełnosprawną o konieczności dokonania wyboru innego ośrodka lub organizatora turnusu rehabilitacyjnego, pod rygorem nieprzekazania przyznanego dofinansowania.

    6. Warunkiem przekazania dofinansowania jest otrzymanie przez centrum pomocy oświadczenia organizatora turnusu rehabilitacyjnego zawierającego potwierdzenie możliwości uczestniczenia danej osoby niepełnosprawnej w wybranym przez nią turnusie nie później niż na 14 dni przed rozpoczęciem turnusu (decydująca jest data wpływu oświadczenia do centrum pomocy).Rozliczenie przekazanego dofinansowania następuje na podstawie faktury lub innego dokumentu potwierdzającego opłacenie uczestnictwa osoby niepełnosprawnej oraz pobytu jej opiekuna na turnusie rehabilitacyjnym.

    Wysokość dofinansowania wynosi:

    1. 27% przeciętnego wynagrodzenia(chodzi o przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale) - osoba niepełnosprawna ze znacznym stopniem niepełnosprawności oraz osoba niepełnosprawna w wieku do 16 roku życia i osoba niepełnosprawna w wieku 16-24 lat ucząca się i niepracująca, bez względu na stopień niepełnosprawności,

    2. 25% przeciętnego wynagrodzenia- osoba niepełnosprawna z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności,

    3. 23% przeciętnego wynagrodzenia- osoba niepełnosprawna z lekkim stopniem niepełnosprawności,

    4. 18% przeciętnego wynagrodzenia- opiekun osoby niepełnosprawnej,

    5. 18% przeciętnego wynagrodzeniaosoba niepełnosprawna zatrudniona w zakładzie pracy chronionej, niezależnie od posiadanego stopnia niepełnosprawności.

    W sytuacji znacznego niedoboru środków PFRON w danym roku w stosunku do istniejących potrzeb dofinansowanie może zostać obniżone o 20% powyższych kwot. Dofinansowanie może zostać podwyższone do 35% przeciętnego wynagrodzenia, jeżeli osoba niepełnosprawna znajduje się w szczególnie trudnej sytuacji życiowej. Zwiększenie wysokości dofinansowania dla jej opiekuna jest możliwe wyłącznie w przypadku: pozostawania opiekuna we wspólnym gospodarstwie domowym z osobą niepełnosprawną lub w przypadku, gdy koszt pobytu opiekuna finansuje osoba niepełnosprawna.

    Podstawa prawna

    Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych (Dz. U. Nr 230, poz. 1694)

    Ustawa z dn. 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 1997 r., Nr 123, poz. 776 z późn. zm.)

     

     

  • Zła budowa kręgosłupa, a bóle w górnej części ciała cz 2

     Zniesienie lordozy szyjnej pociąga za sobą wiele zmian w budowie i biomechanice ciała. W większości przypadków, lordoza szyjna współistnieje ze zniesioną kifozą piersiową oraz zniesieniem lordozy lędźwiowej. Patologia ta prowadzi do przemieszczenia środka ciężkości a w rezultacie do stałych przeciążeń mięśni szyji, bóli głowy, oczu, szumów usznych klatki piersiowej i drętwieniu rąk.

     

    zobacz art cz1

     

     Z powyższych faktów na plan pierwszy w terapii zespołu bólowego wysuwa się profilaktyka. Kiedy odczuwamy pierwsze symptomy (bóle u podstawy czaszki promieniujące do oka, bóle łopatek, napięcie mięśniowe w okolicy szyi i barków, bóle w mostku) podczas dnia, a które ustępują po wypoczynku, należy jak najczęściej przyjmować pozycję wypychającą klatkę piersiową do przodu. Pomocą może być drążek rehabilitacyjny lub zwykły kij np. od miotły. Aby prawidłowo wykonac ćwiczenie należy wciągnąć brzuch poprzez powolny długi wydmuch ustami. Nie robimy tego mechanicznie poprzez pracę mięśni. Następnie zwracamy uwagę na ściągnięcie łopatek.

    Zobacz zdjęcia.

     

     

     ból kręgosłupa ćwiczenia

     

      ból kręgosłupa ćwiczenia

     

      ból kręgosłupa ćwiczenia

     

     

    Przeprost możemy również osiągnąć w pozycji leżącej, lub na piłce rehabilitacyjnej

                                

    ból kręgosłupa ćwiczenia

     

        ból kręgosłupa ćwiczenia

     

     W przypadku pracy siedzącej, możemy zastosować tzw pozycję Brugerra. Zaleca się siedzenie na krawędzi krzesła z kończynami dolnymi lekko rozstawionymi. Następnie przenieś ciężar ciała na stopy skierowane lekko na zewnątrz (poczujesz delikatne uniesienie ciała). Jeżeli teraz rozluźnimy mm pośladkowe wraz z mm brzucha, nastąpi przodopochylenie miednicy, brzuch wysuń do przodu. Cały kręgosłup ustawi się w prawidłowej, zrównoważonej pozycji. Przypominam, jeżeli poczujecie uniesienie się na kościach (tzw kolcach biodrowych w środku pośladków) pozycja jest wykonana prawidłowo.

     

                                                         pozycja postawa brugerra

     

     

     Każda ćwiczenie lub pozycja jaka Wam przyjdzie do głowy, a która wykorzysta w/w zasadę będzie przynosić ulgę i przeciwdziałać powikłaniom (np. dyskopatia). Można wykorzystać ćwiczenia i informacje z art o szyi (poniżej link)

     W przypadku kiedy dojdzie do powikłań, należy skorzystać z pomocy lekarza i fizjoterapeuty, ponieważ w tej sytuacji pacjent sam już sobie nie poradzi. Ponizej filmiki z kanału youtube na w/w temat. Zapraszam do subskrypcji i udostepniania.

     

    Zapraszam na poradę online